و ديگرى محل سكونت باشكوه تجار ثروتمند و رؤسا و سركردگان . در اين فصل ( فصل پنجم ) از حفارى ، ما اين دو چيز را ( دو محل ) كه كم بود يافتيم و از زير خاك بيرون آورديم . اول با حفارى كردن كارگاه J ( قورخانه ) و سپس حفارى قصر باشكوه قرن نهم و دهم ميلادى و اتمام آن در كارگاه K بود . اين قصر در دماغه ساحلى و محل انشعاب چشمه‌اى قرار دارد كه از بالا به مسجد بزرگ و بازار مشرف مىباشد . پيش از اينكه اقدام به حفارى آن گردد ديوارها همراه قلوه‌سنگها پيش رفته بودند كه وجود يك واحد ساختمانى معظمى را ميرسانيد كه مساحتى را به ابعاد 80 * 110 متر شامل ميشد . البته بايد گفت كه بازار از اين مساحت مستثنى است و آن خود از بزرگترين واحدهاى ساختمانى سيراف بشمار ميرود . واضح است اين محل ساختمان خانوادگى يا لااقل فاميلى بوده و تنها اندازه آن ثابت مىكند كه محل سكونت باشكوهى بوده است . حفارى هم كه تاكنون فقط يك قسمت كوچكى از آن بناى عظيم را روشن ساخته ، اين نظريه را تأئيد مينمايد كه اينجا احتمالا يك قصر بوده است ، گرچه براى ما درست روشن نيست كه آيا آن قصر متعلق به يك بازرگان ثروتمند بوده و يا يك ساختمان مهم دولتى مثلا مركز اقامت فرماندار يا حاكم شهر بوده است . ( ش 31 - 30 - 29 ) در اين فصل از حفارى ، ما روى دو بناى غربى اين قصر كه يكى ساختمان فوقانى بزرگ و ديگرى ساختمان كوچك تحتانى بود كار كرديم . ساختمان فوقانى از اين جهت مىگوئيم كه در بالاى دماغه قرار گرفته بود و اندازه آن تقريبا 30 * 38 متر بود و تقريبا بيش از 30 اتاق را شامل مىشد . محيط دماغه معلوم مىكند كه قسمت خارجى بيشتر اتاقهاى شمالى و جنوبى در سطح پائينتر از بقيه ساختمان قرار گرفته و در سمت شمالى اختلاف بين بالاترين و پائينترين طبقات