غلامرضا معصومى

63

سيراف ( بندر طاهرى ) ( فارسى )

از بناهاى مكشوفهء دوره اسلامى و گچ‌بريهاى زيباى آن ( ش 25 و 26 ) تعداد 635 قلم شيئى ثبتى است كه اغلب آنها سكه‌هاى مفرغى و سربى و نقره‌اى و مهره‌هاى عقيق و كاسه كوزه‌هاى زيباى لعابدار اسلامى ( ش 27 الف و ب ) و دو مهر عقيق و چند گوشوارهء طلا با نگين مرواريد و انگشتر طلا و همچنين يك سكه طلاى دوره بيزانس متعلق به كنستانتين امپراطور روم شرقى با نقش امپراطور كه صليب بدست دارد يافت شد و در طرف ديگر اين سكه نقش صليب و كلمه Victory ديده مىشود . ( ش 28 الف و ب ) چون حفارى سيراف را آقاى دكتر ديويد وايت هوس مدت پنج سال ( تا سال 1349 كه نگارنده بازرس ايرانى هيئت حفارى بود ) انجام داده « 1 » و آثار متعددى در ترانشه‌هاى مختلف بدست آورده بود لازم دانستم كه نظر رئيس هيئت را نسبت به حفارى خودش بطور خلاصه يادآور شوم و براى اين منظور خلاصه‌اى از نوشته‌هاى دكتر وايت هوس را ترجمه و در اختيار خوانندگان عزيز قرار دادم . دكتر وايت هوس زمان قدمت ساختمان‌هاى سيراف را به سه مرحله نسبت مىدهد و تاريخ آنها را بين اواخر ساسانى و قرن چهارم هجرى ذكر مىكند . مرحله اول : محل‌هاى اوليه‌اى است كه اين بناها ساخته شده‌اند و قشر زمين‌هاى كوبيده شده از شن و گل به ضخامت يك تا 4 / 1 متر بوده و مربوط به دورانى است كه سيراف هنوز تجارت بين المللى خود را شروع نكرده بوده و از آبادانى يك بندر ثروتمند برخوردار نبوده است . ( يعنى پيش از سال 850 ميلادى ) .

--> ( 1 ) - زمستان 1349 فصل پنجم حفارى سيراف بوده و زمستان 1350 حفارى تعطيل بوده و تقريبا ركودى در اين حفارى ايجاد شده بود ولى در زمستان سال 1351 دوباره هيئت حفارى مشترك ايران و انگليس در بندر سيراف مشغول حفارى گرديد .