و منافع قابل ملاحظه‌اى بدست آورد . در طى قرون نهم و دهم - م به صورت مهمترين مركز خليج فارس و بزرگترين شهر فارس بعد از شيراز درآمد . سيراف در قرن دهم مركز اصلى تجارت در خليج فارس بود . ازين گذشته ، وقايع سياسى بغداد و ايران به رونق و شكفتگى آن كمك كرد . پيدايش گروههاى گوناگون دينى و سياسى در امپراطورى عباسى شكوه خلفاى عباسى را از ميان مىبرد . صفاريان ( در حدود 867 - 908 ) و سامانيان در ( حدود 874 - 999 - م ) نماينده يك نهضت ملى مردم ايرانى و احياى اريستوكراسى سابق ايران بود . اشغال بغداد توسط آل بويه رابطهء شهر را با خليج فارس قطع كرد . بندر سيراف و شهر شيراز - مركز ايالت - بيشتر از همه از برگشت نيروى اقتصادى و سياسى بدست شاهان ايرانى ديلمىتبار استفاده برد . ولاديمر مينورسكى V . Minorsky حكومت آل بويه ( در حدود 932 - 1062 ) را « وقعهء ايران » ناميده است . در طى اين دوره سيراف و دريانوردى ايرانى به اوج شكفتگى رسيد . شرح اوضاع سيراف توسط چند تن از جغرافىنويسان و مورخين بدست ما رسيده است : ابن البلخى در آغاز قرن دوازدهم ميلادى ، نوشته است كه ارزش كالاهاى سيراف بالغ بر 000 / 530 / 2 دينار در سال بود . او اضافه مىكند كه سيراف بندر تجارتى بزرگ بود كه « داراى انبارهائى مملو از عطر و گل و گياه خوشبو مانند كافور - چوب عود و چوب صندل بود » بالاخره حمد إله مستوفى در قرن چهاردهم ميلادى با استفاده از منابع قبلى سيراف را به ترتيب زير وصف مىكند : « در روزگار پيشين سيراف شهر بزرگ و بسيار غنى و مركز تجارت دريائى ( در خليج فارس ) بود . هواى آنجا فوق العاده گرم است و براى تهيه آب ، باران را در آب‌انبار جمع ميكنند . بعلاوه