9 - بطور كلى كلماتى كه درهم ادغام گرديده است مانند سخترين ( بجاى سخت‌ترين ) يا هاء مخفيه در صيغه با علامت جمع - خانها ( بجاى خانه‌ها ) جامها ( بجاى جامه‌ها ) در طبع از يكديگر جدا گرديد . ولى در ساير موارد املاء اصل را محفوظ نمود . 10 - در صيغ افعال مسبوقه « مى » مانند : ميتوانست - ميبيند بطور كلى مى با ما بعد متصل نوشته شده كه رسم الخط اصل محفوظ گرديد مگر در مواردى كه انفصال موجب تسهيل در قرائت ميشد . 11 - بطور كلى در نسخه اصل همزه اوايل ضمائر در كلماتى مانند از اينجا - از او - بر او - كرده‌ايم ، حذف گرديده است . املاء اصل محفوظ گرديد مگر در مواردى كه حفظ آن موجب ابهام در قرائت ميگرديد مثل كرديم بجاى كرده‌ايم كه در طبع برسم الخط كنونى نوشته شد . 12 - بالاخره يادآور شويم كه نسخه اصل داراى آشفتگىهاى نثر اواخر دوران صفوى است مثل جمع بستن كلمات فارسى به شيوهء عربى جناگل ( جمع جنگل ) يا رنود ( جمع رند ) يا اصطلاحاتى مانند بل هم ( بجاى بلكه ) و غيره كه بناچار به صورت اصلى محفوظ گرديد . در خاتمه لازم به تذكر است كه چون در نسخه خطى به سبك قديم مطالب پيوسته و پشت سر هم نوشته شده و فصول و رؤس موضوعات بطور وضوح از يكديگر جدا نگرديده و تنها به ذكر « ديگر » يا « اما بعد » و يا نوشتن با مركب قرمز اكتفا شده است براى تسهيل امر مراجعه در طبع مقدمه و تكمله را از چهار قسمت ديگر كتاب يا « تحفه » جدا ساختيم و براى موضوعات نيز بندهاى جداگانه‌اى در نظر گرفتيم كه در فهرست ضميمه آورده شده است . * * * *