محمد معصوم البكري ( نامى )

197

تاريخ سند ( تاريخ معصومى ) ( فارسى )

اشتغال مىفرمود . و وارد و صادر و مقيم و مسافر از خوان احسان ايشان بهره‌مند بوده . اكثر طلبهء علم و فضلا بمساعىء جميله ايشان از علوم و فضل « 1 » بهرهء وافر « 2 » يافته ، از اقران خودگوى مسابقت « 3 » در ميدان هنرورى ربودند . و شيخ ( f . 147 b ) خطوط را خوب مىنوشتند ، بتخصيص خط نستعليق را . و در محرم « 4 » سنه اثنى و ستين و تسعمايه « 5 » رخت وجود بعالم بقا كشيدند . 2 - و شيخ مير محمد و شيخ عبد الوهاب : ولدان جناب مير « 6 » بايزيد و مير ابو سعيد « 7 » پورانى ، كه برادرزادهاى شيخ ميرك باشند سرآمد روزگار و اكابر زمان بودند . و جناب شيخ عبد الوهاب بخصائل حميده و شمائل پسنديده مزين و محلى بوده . بغايت خوش طبع « 8 » و مجلس آرا بود . و در وادئ شعر فهمى بغايت خوب بوده . تشرع و تورع تمام داشته . و در نصايح و مواعظ سلاطين مهما أمكن مىكوشيده . و در دفع و رفع ظلم و بدعت نهايت سعى بجا مىآورد . وفات شيخ مير محمد و شيخ عبد الوهاب در سنه تسعين « 9 » و تسعمايه اتفاق افتاده . و جامع فتاوى پورانى كه در علم فقه در تهته و بهكر اشتهار دارد از شيخ عبد الوهاب پورانى است . 3 - شاه قطب الدين بن شاه محمود بن شاه طيب : از اجلهء اكابر سادات رفيع الدرجات خراسانند . و بعد از فترات تركمانيه به بلاد سند تشريف آورده ، در بلدهء بهكر سكونت نمودند . و در روز جمعه خلائق را مواعظ و ارشاد ( a 148 . f ) بطريق هدايت ترغيب مىفرمودند . و مشار اليه بغايت متقى و متشرع بوده . و در اواخر سنه سبع و سبعين و تسعمايه بعالم جاودانى انتقال فرمود . و تاريخ وفات « 10 » ايشان « واعظ » است .

--> ( 1 ) ف ندارد : بهره‌مند بوده الخ ( 2 ) ح : وافى ( 3 ) ح ف : سبقت ( 4 ) د م ندارد : محرم ( 5 ) ح د ف م : أربعمائة ؛ تحفة الكرام تاريخ فوت ميرك همين طور مىدهد : « رفت ميرك آه آه » 962 ( 6 ) ف : « شيخ » بجاى « مير » ( 7 ) ح : بايزيد ابن ابو سعيد ؛ د ندارد : و مير ( 8 ) م : « خدا طلب » بجاى « خوش طبع » ( 9 ) در اصل متن « سبعين » ليكن از ح درست كرده شد ( 10 ) ف : فوت