محمد معصوم البكري ( نامى )
132
تاريخ سند ( تاريخ معصومى ) ( فارسى )
جنت آشيانى و نام حضرت خليفهء الهى و ممالك محروسهء حضرت كه هزار هزار برابر قندهار و كابل در تصرف غلامان اين درگاه است نبود . بخاطر رسيد كه اسم سامئ ايشان و آسامئ شهرها « 1 » و ممالك محروسه در آنجا درج بايد نمود . بنا بران خوش نويس و سنگتراشان را از بهكر طلبيده كتبهء در آنجا نوشت ، و نام حضرت جنت آشيانى و حضرت ( f . 96 a ) شاهنشاهى و اكثر شهرهاى ممالك محروسهء ايشان از اقصاى « 2 » حدود بنگاله تا بندر لاهرى ، و از كابل و غزنين تا دكن همه را داخل ساخته ، قريب چهار سال آنجا كار كرده باتمام رسانيد . الحق مجموعهء شده است كه خلائق بتماشا مىروند . و نزديك به اين « 3 » كوه كه طاق مذكور دران واقع است غاريست . مىگويند كه انتهاى آن همان غارى است كه بابا حسن ابدال از انجا خشت طلا آورده بود . و طول مسافت فيما بين هفت هشت گروه باشد . و كوهى كه در دامنهء قندهار واقع است ، دران كوه مخلصه مىشود كه دفع زهر مار و زهرهاى ديگر مىكند . و مخلصه دران ديار سواى آن كوه در جاى ديگر نميشود . و بالاى آن كوه آتشكده ايست كه از زمان قديم بوده است . و عمارت آن از خشت خام ساختهاند . طول و عرض هر خشت دو گز است ، و سطبرئ او يك وجب . و آن عمارت تا امروز به حال خود است ، و درو فتورى نرفته . و در قندهار هر سال و هر بار بيمارى مىشده است . شاه طهماسپ به سلطان حسين ميرزا كه حاكم قندهار بود حكم فرمودند كه در كنارهاى جوى ( f . 96 b ) كه در حوالئ شهر جاريست ، و مردم ازان آب به كار مى برند بيد بكارند . ازان باز كه بيد كاشتهاند فى الجمله تخفيف دران رفته است . اما بعضى سالها و با و بيمارى بسيار مىشود ، و اكثر مردم به علت خون شكم
--> ( 1 ) ف زياد دارد : بلاد ( 2 ) م : فضاى ( 3 ) ح م : ما بين