مىجوى دوستان چو مريضى حكيم را * بگذر ز كاذب و منما با وى التجا ( ب 135 ) بخشد ترا عطيه ولى از سر زبان * وانگه گريزد از تو چو روباه تيزپا ( ب 137 ) چون من او را بر زمين انداختم بگذاشتم * چون درخت خشك خرما در مغاك و پشته‌ها ( ب 280 ) باز دانى آنكه من در حرب‌ها گر آتش است * در دم نيران او شيردمانم بىقرار ( ب 304 ) - تشبيه محسوس به غير محسوس : با دل خود گفتم ازين گفته‌ها * فايده نبود عجمى گوى را ( ب 21 ) حيف كزين گونه گهرهاى غيب * جوهريان را نبود نقد جيب ( ب 22 ) ( گفته‌ها به گوهرهاى غيبى تشبيه شده كه مشبه حسى است اما مشبه به با حواس ظاهر قابل درك نيست ) . - تشبيه خيالى : آنكه زبانش به حديث و بيان * آمده مفتاح درِ آسمان ( ب 18 ) ( مشبه‌به يعنى مفتاح در آسمان در عالم خارج وجود ندارد اما اجزاى آن وجود خارجى دارد . ) - تشبيه مطلق يا صريح : هست دنيا راست چون مارى كه سم ريزد ز دَم * گرچه باشد نرم‌اندامش چو كف مالى بران ( ب 322 ) - تشبيه تفصيل : چندان مساز پهن سخن را چو كس رسيد * چون سگ كه در فغان شده هم ليل و هم نهار ( ب 375 )