ميبدى : تا چند بيابان امل پيمودن * بيهوده قدم به جست‌وجو فرسودن هر چيز به وقت خويش دربند است * تا وقت نمىرسد نخواهد بودن ( ب 787 ) ترجمه منثور ميبدى : خشم مگير بر بندگان خدا . چه نيايد به تو روزى تو مگر آن هنگام كه دستورى داده شود در آمدن . پيشى گرفت قضا مر وقت آن را . پس گويا او آيد به تو در بهتر وقت يا آيى تو به او . پس استوار باش به خداوند كريم خود چه به درستى كه او مر بنده را مهربان‌ترست از پدر به پسران خود . ( ص 787 ) ترجمه منثور دكتر امامى : مباد كه سرزنش بندگان كنى كه روزىات آن‌گاه كه بار دهند ، خود به نزد تو آيد . خواست خدا روزى را از پيش براى روزاش نهاده است . در بهترين روز آيدات يا خود آيىاش . پس خداى بخشنده را استوار دار كه بنده را مهربان‌تر از پدر با فرزند است . ( ص 637 ) 3 - بخش سوم ابياتى را شامل مىشود كه در آنها شوقى نتوانسته مضمون بيت عربى را به خوبى منتقل كند يا اينكه ترجمه داراى عيب دستورى يا تعقيد لفظى و معنوى و يا اشكال در وزن و قافيه است . مانند : اذا انكرت عهدا من حميم * ففى نفسى التكرم و الحياء ( ب 17 ) شوقى : به عهد دوستى منكر چو گشتم * مرا جان مانع جود و حيا شد ( ب 55 ) ميبدى : هركس كه به من عهد محبت دارد * روزى كه طريق دشمنى پيش آرد