المنسوب للإمام علي ( ع ) ( مترجم : مولانا شوقى قرن 9 ه - )
پيشگفتار و مقدمه 56
ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى )
فان يكن لهم فى اصلهم شرف * يفاخرون به فالطين و الماء ( ب 2 ) شوقى : گر بود آن همه را از جهت اصل شرف * كه بدان فخر كنند آب و گلست آن يكسر ( ب 40 ) ميبدى : اى طبع كجت سرشته با كبر و منى * دانسته تمام خلق را دون و دنى هرجا كه رسى لاف اصالت چه زنى * چون اصل تو از گل است يا آب منى ( ص 217 ) ترجمه منثور ميبدى : پس اگر باشد مر ايشان را از اصلشان شرفى عالىشان كه به آن مباهات كنند بر زيردستان و درويشان ، پس اصل ايشان به حقيقت گل است چون به آدم نظر كنيم و آب منى است چون ملاحظه پدران دگر كنيم . يا اصل ايشان گل است اگر ملاحظه مادهء بعيده كنيم و آب منى است اگر نظر به مادهء قريبه كنيم . ( ص 217 ) ترجمه منثور دكتر امامى : مردمان را برترى اگر به بن است و بدان بر خود بالند ، آن گل است و آب است . ( ص 31 ) ما الفخر « 1 » الا لاهل العلم انهم * على الهدى لمن استهدى ادلاء ( ب 3 ) شوقى : فخر با صاحب علمست كه هستند اين قوم * رهروان را به ره راست دليل و رهبر ( ب 41 )
--> ( 1 ) - ميبدى و امامى : لافضل