خاص داشت و شايد احدى در آن عصر ؟ ؟ ؟ ؟ اسفار را مثل أو تدريس نمىكرد . نگارنده حواشى و تعليقات أو بر اسفار و شفا و بعضى ديگر از افادات أو را انشاء اللَّه با شرح كامل در منتخبات فلسفى جلد 6 خواهم آورد . مرحوم آقا ميرزا محمود در قم متولد شد و از براى تكميل تحصيل به طهران آمد مدتى در مدرسهء مروى سكونت داشت . به عللى از اين مدرسه اخراج شد و اين اواخر در مدرسه صدر تدريس مىنمود و در سال - 1304 - هجرى شمسى دار فانى را وداع گفت . تهيَّهء شرح حال كامل از اساتيد فلسفه و عرفان كه در طهران پرورش يافته‌اند و يا از ديگر مراكز علمى به طهران منتقل شده‌اند ، از كارهاى اساسى به نظر مىآيد . برخى از أعاظم حكما و عرفا از اصفهان به طهران آمدند از جمله آقا سيد رضى لاريجانى و آقا ميرزا حسن نورى فرزند آخوند ملا على نورى و آخوند ملا عبد اللَّه زنوزى و آقا محمد رضا كه بعد از رونق حوزه طهران اصفهان را ترك كردند . مرحوم لاريجانى به دعوت مرحوم ميرزا على رضاى گرگانى مستوفى و آقا ميرزا حسن به دعوت اعتمادِ سلطنه و قبل از آنها ، آخوند زنوزى به دعوت فتح على شاه قاجار به طهران آمدند و بعضى مثل آقا ميرزا أبو الحسن و آقا محمد رضا « 1 » بعلل ديگر

--> ( 1 ) - معروف است ( يعنى استاد اين بنده مىفرمود ) آقا ميرزا أبو الحسن به عزم رفتن به سبزوار جهت استفاده از حكيم سبزوارى از اصفهان خارج شد . و آقا محمد رضا ، براى شكايت از خوانين اطراف اصفهان كه ملك أو را تصاحب كرده بودند ، به طهران آمد و چون كسى بعرائض أو ترتيب اثر نداد به اصرار طلّاب در مدرسه صدر درس شروع كرد و تا آخر عمر در همان حجره‌يى كه بالاى آب انبار مدرسه است سكوت اختيار نمود با اينكه در اوائل زندگى تمكُّن مالى قابل توجه داشت ، در اواخر عمر به حال تجُّرد با نان و پنير ساخت و به تربيت شاگرد پرداخت ، يك آن به غفلت نگذراند ، يا تدريس مىكرد و يا به عبارت مشغول مىشد و در 24 ساعت بيش از 5 ساعت نمىخوابيد ، اغلب روزها روزه داشت و بيشتر ساعات شب عبادت مىكرد با آن كه دائماً در خود سير مىنمود و هميشه حُزن قلبى داشت هيچگاه تبسُّم از لبش دور نمىشد .