حواشى و تعليقات ، بنا به دلائل فنّى ، پس از متن طبع شده است ، اين شيوه ، علىرغم نقايصى كه دارد ، به من امكان داد كه يك‌بار ديگر حواشى و ملحقات را پس از چاپ متن بازبينى كنم و به اصلاح چندين نكته بپردازم . گاهى ، اين نكات كه در جزو حواشى ثبت شده بهتر از آنچه در ضمن متن آمده است مىنمايد . برخى از نسخه‌بدل‌ها كه مربوط به قطعاتى است بيش از حدّ مبسوط كه بتوان در حواشى آورد ، جداگانه و به‌صورت موارد الحاقى ( ص 427 - 454 ، بخش فارسى ) چاپ شده است . بديهى است كه اين جدايى دلخواه بوده است . و از آنجا كه متن چندين رسالهء منتشره حاصل و محصّل دو سه صورت نگارش مختلف مىباشد ، ارزيابى تمام يك قسمت ويژه و به كار بردن آن براى تاريخ افكار و عقايد ، تنها با توجّه به متن و نيز با توجه به حواشى ، ملحقات و تجزيه و تحليل اجمالى كه ما به دست داده‌ايم ، بايد انجام شود . * من در اينجا بر خود فرض مىدانم كه مراتب سپاسگزارى خود از آقاى هانرى كربن را بيان كنم ، كه در پرتو لطف او توانسته‌ام چندين سال را در تهران به سر برم و ازين رهگذر ارض مجهول تصوّف ايرانى را بشناسم . همچنين از او سپاس دارم كه اثر حاضر را در جزو آثار « گنجينهء نوشته‌هاى ايرانى » پذيرفته است و ميكروفيلم‌ها و نسخه‌هاى بزرگ‌شدهء برخى از نسخه‌هاى خطّى آثار نسفى انجمن ايران‌شناسى فرانسه در ايران را در اختيار من گذاشته است . از آقاى فريتس ماير نيز بسى سپاسگزارم كه مقالاتش علاقهء مرا نسبت به نسفى برانگيخته و به صورت‌هاى گوناگون مرا يارى كرده است ؛ از آقاى احمد آتش استاد دانشگاه استانبول كه به دست آوردن ميكروفيلم‌هاى نسخ خطّى كتابخانه‌هاى آن شهر را براى من آسان كرد ؛ دكتر كارو ميناسيان اصفهانى ، كه با كرامت معروف خود به من اجازت داد تا از چندين نسخه خطّى عكس بردارم ؛ و آقاى محمّد تقى دانش‌پژوه ، رئيس كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، آقاى تقى تفضّلى ، رئيس كتابخانهء مجلس ، در تهران ، آقاى حالت دنر و بانو نيمت بيركتار ؛ از كتابخانهء سليمانيهء استانبول ؛ lieuceruaeB edreiguaL . P . R ، در قاهره ، و مؤسسهء تحقيقات و تاريخ متون ، كه در تحصيل ميكروفيلم‌هاى مختلف آثار نسفى به من مساعدت كرده‌اند بسى متشكرم . از آقاى حسن ره‌آورد معاون آن زمان بخش ايران‌شناسى انجمن ايران و فرانسه و نيز از آقاى عبّاس شوقى كه غلطگيرى نسخه‌هاى چاپى فارسى را از زمان بازگشت من به فرانسه انجام داده‌اند نيز سپاس ويژه دارم . ماريژان موله پاريس ، آوريل 1962