به زبان تركى وجود دارد . فريتس ماير نكات اساسى را در باب آن گفته است و ديگر جاى تكرار آن نيست ، به ويژه از آن جهت كه اين اثر در شرح و تفسير انگليسى پالمر نيز در دسترس مىباشد . نسخه‌هاى خطّى مقصد بسيار متعدد است . به نسخه‌هايى كه استورى در كتاب ادبيات فارسى ) 871 , Ie rutaretilnaisreP ( ، ذكر كرده و نسخهء ف . ماير . s 451 netefirhcseiD ، نسخه‌هاى ذيل را بايد افزود : نسخهء دانشگاه استانبول برگهء 144 ، برگ 1 - 64 . اين نسخهء قديم و بىگمان از سده‌هاى 10 - 11 هجرى خورشيدى است . نسخهء مجلس تهران ، « طباطبايى » 994 ، ص 145 - 202 . از سدهء سيزدهم هجرى . متن اين نسخه عين متن نسخهء خطّى متعلّق به مدرسهء سپهسالار و مورخ به تاريخ 1270 هجرى است . نسخهء تبريز ، كتابخانهء حاج محمّد نخجوانى . نسخهء اصفهان ، كتابخانهء دكتر ميناسيان 212 ، صفحات 62 و بعد ، مورّخ 1020 هجرى ، از جمله شامل رساله‌اى در باب عشق است كه در مجموعهء ما ديده مىشود . نسخهء اصفهان ، همان‌جا 999 ، چند برگى از نسخه خطّى قديم مقصد ، ناتمام در اوّل و در آخر . نسخهء اصفهان ، همان‌جا ، 559 . بدون ترديد از سدهء سيزدهم هجرى . نسخهء تهران ، همان‌جا ، شمارهء 192 . نسخه‌هاى خطّى مورّخ به تاريخ 1253 هجرى ، مشتمل بر مقصد ، در دنبال آن چندين رسالهء ديگر كه ما نشر كرده‌ايم بدون اينكه جدايى بين آنها نمايان باشد . اين متن در حدّ متوسط و مقلوب است . تهران ، همان‌جا ، 139 ، رسالهء ششم . چاپ سنگى ايرانى ، 1303 هجرى . رساله‌هايى كه ما در مجلّد حاضر نشر مىكنيم كم‌وبيش بلا واسطه به شرحى كه خواهيم گفت به مقصد مربوطاند . اين مطلب ، به همراه تجزيه و تحليل نسخه‌هاى خطّى كه اصل و مبناى كار ما بوده است ، موضوع آخرين بخش اين مقدّمه را تشكيل مىدهد .