[ رساله اولى در نفى مكان و جهت ] بسم اللّه الرّحمن الرّحيم قال الامام الداعى الى اللّه تعالى فخر الدين محمد بن عمر بن الحسين الرازى حمد و ثنا مر آن خداى را كه وجوب وجود صفت جلال اوست و افاضت جود بسبب كمال اوست آن خداوندى كه هستى بعد از نيستى در غير او معرف آنكه تأثير او در غير او بايجاد است نه ايجاب و ظهور آثار و احكام و اتقان در مخلوقات او مبين آنكه علم او مبراست از و هم و شك و ظن و ارتياب اگر گوئى كجاست گويم هر چه در جايگه بود محتاج جايگه بود و او از حاجت منزه است و اگر گوئى چگونه است گويم چگونگى درد و معقول بود و دوئى تقاضاى حاجتمندى كند بيكى و او از حاجت مقدس است و اگر گوئى چرا گويم چرائى طلب علت بود وعلت جز در ممكن معقول نبود و او از حاجت بىنيازست و اگر گوئى كى بود گويم كى بودن تقاضاى گذشتن و آمدن كند و آن جز صفت محدث محتاج نبود و و او از حاجت مبراست پس چون در بحار اسرار معارف الهى و اوج جلال نامتناهى تأمل كرده شود و به اندازه طاقت بشريت و سير خطوات انسانيت تدبّر و تفكّر در وجود آيد معلوم گردد كه غايات اوهام و نهايات افهام جز اين قدر نيست كه اللّه الغنى و انتم الفقراء « 1 » شرح صفت استغناست و غنا نعت جلال اوست و هر چه صفت افتقار است با غناء او از آن منزّه است كمال او سبحان ربك رب العزّة عما يصفون و سلام على المرسلين و الحمد للّه رب العالمين و تحيات و صلوات بر مرقد و مشهد محمد صلوات اللّه عليه باد و بر اهل بيت و ياران و خاندان او و سلم تسليما كثيرا . اما بعد دوستى از اخوان صفا و خلان وفا از من درخواست كرد تا در مسألهء نفى جهت از ذات خداوند تعالى سخنى چند ملخص تقرير كنم و آنچه وجوه خصومت هست

--> ( 1 ) يا أيها الناس انتم الفقراء الى اللّه و اللّه هو الغنى مقصود مؤلف است . هر چند كه در اينجا تصريح بعنوان قرآن ندارد ولى در كتابهاى ديگر هم كه قال اللّه گفته است به همين صورت آورده و نقل كرده است