( استقراء ) 222 ( جوهر و عرض ) 223 ( جوهر فرد يا جزء لايتجزّى ) 224 فصل دويم ( نهايت محدد و مكان و زمان ) 225 - 227 ( معنى حركت ) 227 - 228 ( بساطت و تركيب اجسام ) 228 - 229 ( تبديل عناصر ) 229 - 233 فصل سوم ( در استبصار نفس ) 233 - 237 فصل چهارم ( در قواى نفس و حواس ظاهر و باطن ) 237 - 242 فصل پنجم ( در ذات واجب الوجود و صفاتش ) 242 - 246 فصل ششم ( در فعل واجب الوجود ) 246 - 249 فصل هفتم ( در غايات و ترتيب وجود ) 249 - 255 فصل هشتم ( در اسباب حوادث خير و شر و قضا و قدر ) 255 - 261 فصل نهم ( در بقاى نفس و سعادت و شقاوت ) 261 - 267 فصل دهم ( در نبوّت و معجزات و كرامات و منامات ) 268 - 272 سيزدهم روضة القلوب 273 - 310 چندين سال پيش در كتابخانه مدرسه سپهسالار در ضمن مجموعه‌اى كتابى ديدم بنام بستان القلوب تأليف ميرسيد شريف گرگانى نسخه‌اى از آن برداشتم و چون در صدد تصحيح آن بر آمدم نسخهء ديگرى ديدم در كتابخانه ملى ملك ( شعبهء آستان قدس رضوى ) به شماره 4196 بنام روضة القلوب تأليف شيخ الرئيس حسين بن سينا و سپس در مجلس نسخهء از اين كتاب ديدم كه بخواجه طوسى انتساب يافته و بعضى با فضل الدين نسبت داده و در برخى از نسخه‌ها مطلقا نامى از مؤلف نيست نهايت شكايت نويسندگان كتاب از كتّاب اين بود كه كاتبان سهونويس نحورا محو ميكنند نفهميده و نسنجيده محرم را مجرم و محرّم را محرم مىنويسند گاه در صورت صنعت تجنيس كوشيده نوشيده را پوشيده نوشته و اغلب بنقّاشى پرداخته چنان كه بنام هنرهاى زيبا راه و رسم زشت