ابو العباس سفّاح بردند و بفرموذ تا جملهء فقها حاضر شدند پس از زنديق پرسيذ كى چرا دو خداى اثبات ميكنى او اين شبهت كى حكايت كرديم بگفت ابو العبّاس سفّاح

--> دنبالهء حاشيهء صفحهء قبل از ازل با دوست راز بىحجابى داشتيم * جسم خاكى در ميان ما و او ديوار شد ناصر از ناگفتنيها لب بدندان مىنگرد * توبه كرد استغفر اللّه نيست شد هشيار شد و قال عليه السلام فى جواب سؤال الزنديق ( لم لا يجوز ان يكون صانع العالم اكثر من واحد قال الصادق عليه السلام لا يخلو قولك اثنان من ان يكونا قديمين قويّين او يكونا ضعيفين او يكون احدهما قويا و الآخر ضعيفا فإن كانا قويّين فلم لا يدفع كل منهما صاحبه و يتفرّد بالتدبير و ان زعمت ان احدهما قوىّ و الآخر ضعيف ثبت انّه واحد كما نقول للعجز الظاهر فى الثانى و ان قلت انّهما اثنان لم يخل من ان يكونا متّفقين للعجز الظاهر فى الثانى و ان قلت انهما اثنان لم يخل من ان يكونا متّفقين من كل جهة او متفرّقين من كل جهة فلما رأينا الخلق منتظما و الفلك جاريا و اختلاف اللّيل و النهار و الشمس و القمر دلّ صحة الامر و التدبير و ايتلاف الامر على ان المدبّر واحد . و فى كل شىء له آية تدل على انه واحد عالم و آدم و حكما گويند آدم عالمى است كوچك و عالم آدمى است بزرك و عرفا به عكس گويند همه عالم بمثابهء شخص واحد انسانى است چنانچه آدمى مركب از دست و پا و جوارح و اعضاست هم چنان كه اين عالم بزرك را اجزاء و اعضائى است اجزاء تن و اعضاء بدن همه در يك درجه نباشند بعض اشرف و اعلى از بعض ديگرست پس مجموع عالم حيوان ناطق و انسان كلى است كه عالم كبير نام دارد جزء محسوس او كه عالم اجسام است بمنزله روح و باطن انسان صغير و آدم كوچك است اعضاء بدن و اجزاء تن بهم مرتبطاند همچنان اعضاء عالم وجود و اعضاء اين جهان بسته و پيوسته يكديگرند تاروپود عالم امكان بهم پيوسته است * عالمى را شاد كرد آن كس كه يكدل شاد كرد بر اين امر عقلى شواهد نقلى نيز بسيار است ا تزعم انك جرم صغير * و فيك انطوى العالم الاكبر و انت الكتاب المبين الذي * باحرفه يظهر المضمر ارباب عقول در باب وحدت صانع عالم استدلال بوحدت عالم كرده‌اند محبوب جمال خود بآدم بخشيد * سر حرمش بيار محرم بخشيد هر نقد كه در خزينهء عالم بود * سلطان بگرم بخرد عالم بخشيد