فقط بيك ياء اكتفاء شده مثلا : چيزهاى ( بجاى : چيزهايى ) و در كتاب حاضر با دو ياء ثبت شده . 7 - « پ » غالبا در اصل نسخه « ب » نوشته شده : بديد ( پديد ) ، بيش ( پيش ) و مانند اينها ، و در كتاب حاضر محض سهولت قراءت همه را به « پ » بدل كرده‌ايم . 8 - « چ » غالبا در اصل نسخه « ج » نوشته شده مانند : همچنان ، همچنين ، بدانج ، جيز ، جشم ؛ مگر بندرت مثلا « چشم » ( صفحهء b 31 ) . در كتاب حاضر براى سهولت قراءت همه را « چ » نوشته‌ايم . 9 - « آنچ » و « آنك » و « بدانچ » و « بدانك » در اصل غالبا به همين صورت ( منتهى با « ج » بجاى « چ » ) آمده « 1 » و ما نيز همين صورت را حفظ كرده‌ايم . 10 - فرق بين « د » و « ذ » گاه ملحوظ شده مانند : دارذ ، آمذ ، خذاى ، استاذان ؛ و گاه نشده مانند : بداند ، بياموزد . در كتاب حاضر كلماتى را كه در زبان كنونى « د » تلفّظ مىشود به همين صورت « د » ضبط كرده‌ايم . 11 - « كه » موصول آنگاه كه با ضمير يا كلمهء ديگر آيد ، گاه به صورت مركّب نوشته شده : كما ( بجاى : كه ما ) ، كجاى آن بود ( بجاى : كه جاى آن بود ) . در كتاب حاضر آنها را مجزّا آورده‌ايم . 12 - « كه » موصول خود ، گاه به صورت « كى » نوشته شده و ما همه را « كه » نقل كرده‌ايم . 13 - « گ » را همه جا كاتب « ك » نوشته ، مانند : كفتى ، كفت ، كويد ، جملكى ، بنكرند ، كوش ، ديكر ، كزاف . درين كتاب ما همه را به « گ » بدل كرده‌ايم تا قراءت كلمات آسان گردد . 14 - « ه » غير ملفوظ در اتّصال بياء نكره و ضمير ، در نسخهء اصل به صورت « هء » و در كتاب حاضر به صورت « - ه‌ئى » نوشته شده است : خاصه‌ئى ، شنيده‌ئى . و آنگاه كه اين گونه كلمات به « است » ملحق گردد ، در متن اصلى « ايست » آمده و ما همان را حفظ كرده‌ايم مانند : زنده ايست . 15 - كلمات مختوم به « ه » غير ملفوظ در حالت جمع ، در اصل نسخه گاه با هاء نوشته شده مانند : ستاره‌گان ، و درين كتاب « ه » را حذف كرده‌ايم .

--> ( 1 ) فقط يكى دو بار « آنچه » آمده است .