از غيرتان كوتاهى نميكنند با شما در فساد دوست داشتند رنج داشتن شما را بدرستى كه ظاهر دشمنى از دهنهاى ايشان و آنچه پنهان دارد سينه‌هاى ايشان بزرگتر است بدرستى كه بيان كرديم براى شما آيتها را اگر باشيد شما كه دريابيد بعقل ( 118 ) در بيان انفاق اهل نفاق هست انفاق خسيسان در امل * همچو بادى سرد بر كشت عمل ميكنند انفاق بر ضدّ رسول * كى شود انفاق غدّاران قبول در حيات دنيوى انفاقشان * زشت و نابود است چون اخلاقشان يا چو بادى كآن زند بر كشتها * سوزد و از كف رود سر رشتها كشتهاى ظالمان گردد تباه * از سموم گرم يا سرد و سياه ور كه انفاقى بود از عدل و دين * كشتها را شد چو باد فرودين حق نكرده هيچ بر ايشان ستم * بل ستم بر نفس خود كردند هم مينگيريد اى گروه مؤمنان * محرم رازى سواى خود عيان غير همكيشان خود يعنى كه يار * حزم نبود گر كند كس اختيار تا كه در روز تباهى كوتهى * نايد از ايشان پديد از همرهى يار آن باشد كه تا آخر نفس * با شما همره بود دور از هوس وان اگر همدين نباشد مشكل است * نه رفيق ره نه يار منزل است رنجتان را دوست دارند از فساد * و از دهانهاشان پديد آيد عناد وانچه ميدارند پنهان در صدور * اكبر است از آنچه آيد در ظهور هست يعنى بغض پنهانشان فزون * زانچه آيد از دهان و لب برون تا كه از دين شما بيگانه‌اند * خصم جانند ار چه يار خانه‌اند بر شما حق كرد اين راز آشكار * تا بيابيد از تعقل و اعتبار [ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 119 تا 120 ] ها أَنْتُمْ أُولاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَ لا يُحِبُّونَكُمْ وَ تُؤْمِنُونَ بِالْكِتابِ كُلِّهِ وَ إِذا لَقُوكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 119 ) إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ( 120 ) آگاه باشيد شما آنهائيد كه دوست داريد ايشان را و دوست ندارند شما را و ميگرويد بكتاب همه‌اش و چون ملاقات كردند شما را گفتند ايمان آورديم و چون خلوت كردند گزيدند بر شما سر انگشتان را از خشم بگو بميريد بخشمتان بدرستى كه خدا دانا است بذات سينه‌ها ( 119 ) اگر مس مىكند شما را خوبى بدميايدشان و اگر رسد شما را بدى شاد ميشوند به آن و اگر صبر كنيد و بپرهيزيد ضرر نميرساند شما را مگر ايشان چيزى بدرستى كه خدا به آنچه ميكنند فرا رسنده است ( 120 ) نك شما گيريد ايشان را بدوست * وان شما را دشمنند از مغز و پوست مار را گيريد بهر خويش يار * در كمين وان تا برد زهرى به كار خود شما داريد در هنگامه‌ها * جمله ايمان بر كتاب و نامه‌ها وانكسان كه عقل و دين كردند گم * بر شما گويند آمنا بكم ليك چون خلوت كنند انگشت خويش * ميگزند از غيظتان بر دين و كيش گو بميريد اندر اين خشم و غرور * حق بود آگاه بر سرّ صدور وانچه را داريد اندر سينه‌ها * از نفاق و حقد و خشم و كينه‌ها گر شما را نيكىاى از حق رسد * آن خسيسانرا بد آيد از حسد ور بدى پيش آيد از كم يا زياد * ميشوند ايشان فرحناك از عناد صبر و پرهيز ار كنيد از بدنشان * هيچتان نبود گزند از كيدشان زانكه حق باشد محيط و مقتدر * بر همه اعمالشان در جهر و سر [ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 121 تا 122 ] وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقاعِدَ لِلْقِتالِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 121 ) إِذْ هَمَّتْ طائِفَتانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلا وَ اللَّهُ وَلِيُّهُما وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 122 ) و هنگامى كه بيرون رفتى بامداد از اهلت مهيا ميكردى گروندگان را در نشيمنها براى كارزار و خدا شنواى داناست ( 121 ) چون قصد كردند دو گروه از شما كه بد دلى كنند و خدا بود ياورشان و بر خدا پس بايد توكل كنند گروندگان ( 122 )