مهمانان ، با حلوا پذيرايى كرده و با گلاب خود را خوشبو مىكنند و عود هندى را سوزانيده ، دودش را در فضا پخش مىنمايند . در حجرهء نبوى ، در شبهاى رمضان ، از نماز عشا تا پايان نماز تراويح ، چهارده شمعدان طلا روشن مىشود كه وزن هر يك از آنها بنا به گفتهء عبد المحسن اسعد ، يكى از بزرگان مدينه ، هفت أقّه مىباشد . هر سال در روز 27 ذى القعده هر خانواده ، به تعداد افراد خود ، كيسه‌هايى از پارچهء ململ كه در هر يك از آنها 20 تا 50 درهم از گندم مرغوب قرار دارد ، تقديم مىكنند و كيسه‌هايى را از ميان پنجره ضريح به درون حجره مىآويزند . سپس خواجه‌هاى حرم - اغوات - كه سمت خدمتگزاران به حرم را دارند ، كيسه‌ها را جمع نموده و آنها را به پادشاهان و اميران و بزرگان هديه مىنمايند . مردم مدينه به عنوان صدقه اين عمل را انجام مىدهند و معتقدند كه در پس آن ، بركت زيادى به آنان روى مىآورد ، ليكن اين صدقه براى كيست ؟ متوجه نشدم ! زيرا اين كيسه‌ها به هيچيك از گروههاى هشتگانه‌اى كه طبق فرمودهء قرآن ، صدقه به آنان تعلق مىگيرد ، داده نمىشود . زمان تصفيهء بدهىهاى اهالى مدينه ، به هنگام حضور محمل شامى يا مصرى است ، ليكن قرار دادن سررسيد به هنگام حضور محمل شامى براى قرض‌دهندگان ، خوشايندتر است ؛ زيرا زودتر به مدينه وارد مىشود ، ليكن قرار دادن سررسيد به هنگام حضور محمل مصرى براى بدهكاران بهتر است چون زمانى ديرتر به مدينه مىرسد . همواره عقيقه كودك به دنيا آمده را در همان روز تولد انجام مىدهند و گاهى نيز ثروتمندان در روز هفتم كه هنگام نامگذارى كودك است ، مجددا عقيقه را تكرار مىكنند . پس از گذشت چهل روز ، لباسهاى زيبايى بر كودك مىپوشانند و زينت‌هايى بر آن مىآويزند ، سپس به همراه مادر و بعضى از نزديكان و دايهء وى ، پيش از غروب به سوى مسجد النبى حركت كرده و پس از پايان نماز ، زنان در جايگاه ويژه خود ، درون چهار ديوارى كه مخصوص آنها قرار دارد يكى از خواجه‌هاى حرم - اغوات - آمده و كودك را كه همراه او مقدارى نان روغنى است ، درون حجرهء پيامبر صلّى اللّه عليه و إله مىبرند و او را در كنار پارچه‌اى كه در بالاى سر رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله قرار گرفته است بر زمين مىگذارند و سپس نان