هر يك از ديگرى فاصله دارد . درون باروى شهر به وسيلهء درختان احاطه شده و خانه‌هاى آن از دو طبقه تشكيل گرديده است . در هر طبقه سه اتاق قرار دارد كه اين اتاقها به وسيلهء دريچه‌هايى به هم راه دارد . اين خانه‌ها از آن ثروتمندان مكّه است ، به ويژه امير مكه و شيخ عمر شيبى ، سهم به سزايى را از آنها دارا مىباشند . آب و هواى طائف بسيار خشك و در حوالى عصر و گاه صبح باد شروع به وزيدن مىكند . گرماى آن ، در روز به 29 درجه و در هنگام غروب به 30 درجه و در شب به 24 درجه مىرسد و هنگامى كه باد شروع به وزيدن مىكند ، اندكى از درجهء حرارت كاسته مىشود و قبل از ظهر تا هنگام عصر حركت در خارج از خانه حتى در زير سايبان ، بسيار سخت است . زيرا گرماى سوزانى همانند گرماى آتش به بدن برخورد مىكند و موجب تنگى نفس مىگردد كه اين وضعيت تأثير شديدى بر تازه واردين دارد . اما مكيان بر اثر شدت گرماى شهرشان ، در صورت حركت در ظهر شهر طائف ، ناراحتى زيادى را احساس نمىكنند ؛ زيرا آنان به هواى مسموم مكه عادت كرده‌اند ، تا آنجا كه بدن آنان لاغر و روح آنان افسرده گشته و در اين حال خود را در طائف نسبت به آب و هواى آتشين شهر خود ، در بهشتى برين مىبينند ! در حالى كه مردمان طائف در حركت روزانه خود ، از گرماى آن شكايت دارند . اما كسانى كه به خانه‌هاى خود در روز پناه مىبرند ، از باد گرم آن درامانند ؛ زيرا چگونگى ساختمان خانه‌هاى آنان موجب جلوگيرى از ورود گرما به داخل آن مىگردد . مردم طائف پس از عصر ، مدّت كوتاهى را در باغها و زير درختان مىگذرانند كه مشهورترين اين مناطق ، « الهدة » است كه در سه ساعتى غرب طائف قرار گرفته و به جهت منظم بودن دائمى درجهء حرارت شهر طائف ، ميوه‌هاى آن به آهستگى بارور مىگردد ، به طورى كه در پايان بر خلاف ساير مناطق حجاز ، بسيار خوش طعم و لذيذ مىگردد ، بدين جهت طائف را به بلاد روم تشبيه نموده‌اند كه البته اين تشبيه دربارهء ميوه‌ها صحيح است اما دربارهء هواى آن خير . از ميوه‌هاى خوب طائف مىتوان از انگور نام برد ، به ويژه نوع معروف كه آن انگور جاووش است و هلو و انار ، به ويژه نوع ملليسى و انجير علبى و برشومى و توت شامى و آلو و خرما و ليمو و انواع ميوه‌هاى ديگر در اين شهر وجود دارد و انواع سبزيجات در آن موجود است . شيخ عمر شيبى چندين بار براى صرف افطار مرا به منزل