سپس آب را به وسيله قنات‌هايى به سوى عرفات كشانيده و آن را به چشمهء نعمان اتصال داده‌اند و سپس مسير قنات‌ها را در كنار كوه عرفات همچنانكه در نقشهء زير مىبينيد آبگيرهايى كه در زمين عرفات ساخته بودند ، پيوند دادند . اين آبگيرها از آب انباشته مىگرديد و حاجيان در روز عرفه از آن استفاده مىكردند . سپس مسير قنات را به سوى شمال ادامه داده و در فاصله هزار و سيصد و هفتاد و هشت مترى از آن ( بازان ) بنا نمود - چاهى در زمين كه كف آن مجراى چشمه قرار داشت و به وسيله پله به پايين آن راه داشت - كه بر اساس عمق مجراى قنات از زمين گاهى عميق و گاهى كم عمق ساخته شد اين چاهها را براى استفادهء مردم از آب مىساختند . اين بازان معروف به « فقير الذئب الأعلى » بود . چهار صد و پنج متر پس از اين ، بازان ديگرى به نام « فقير الذئب الثانى » ، قرار گرفته بود . [ تصوير ] سپس قنات به سوى غرب و به درون صحراى مغمس تغيير جهت داده و به