بر روى درب تكيه با خط زيباى ثلث دو بيت زير نقش بسته است : لعباس مولانا الخديوى فضائل * عليها دليل كل يوم مجدّد رأيناه قد احيا تكية جده * فقلنا أعباس بنى أو محمد ( سال 1238 هجرى و 1319 هجرى ) در صورتى كه دعاهاى برآمده از قلب فقرا را كه براى بنيانگذار اين محل به آسمان بلند بود ، مىشنيدى به عظمت كار شخص به وجود آورندهء آن بيشتر آگاهى مىيافتى و اگر توانايى مالى داشته باشى ، آرزوى به وجود آوردن چنين مراكزى را در سر مىپرورانى . از تكيه‌هاى ديگر مكه ، به علت عدم مراجعهء فقرا بدان ، بازديد نكردم . ليكن بر كتيبهء بالاى درب تكيه حضرت فاطمه عليها السّلام اين آيه شريفه نوشته شده است : وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً « 1 » اين تكيه در زمان سلطان غازى محمد خان چهارم در سال 1086 هجرى ، تأسيس گرديده است . محل تولد پيامبر صلّى اللّه عليه و إله جايگاه ولادت پيامبر در شعب بنى عامر در مشرق مكه است . اين مكان يك متر و نيم از سطح زمين پايين‌تر قرار گرفته كه به وسيلهء پله‌اى سنگى ، به درب آن كه به سوى شمال باز مىگردد ، مىرسيم ، نخست به فضاى بازى به طول 12 متر و عرض 6 متر وارد مىشويم . بر ديوار سمت راست ( غربى ) دربى قرار دارد كه پس از گذر از آن ، به فضايى مىرسيم كه بر روى آن گنبدى قرار گرفته است . در وسط اين فضا و در زير گنبدى كه كمى متمايل به ديوار سمت راست است ، مقصورهء چوبى كوچكى قرار دارد كه درون آن سنگ مقعر مرمرينى است كه وسط آن كمى فرو رفته است . اين جايگاه نشان دهندهء محل تولد پيامبر صلّى اللّه عليه و إله مىباشد . اين گنبد و فضاى ياد شده منزلى است كه پيامبر در آن تولد يافتند . ( سفرنامهء بتانونى ، ص 52 ، چاپ دوم ) ، همچنين در تاريخ مكه ، نوشته ابو الوليد محمد بن عبد اللّه بن احمد ازرقى متوفاى نيمه دوم ، سدهء سوم هجرى در صفحه

--> ( 1 ) - انسان : 8