را از مصحف محو كرده . حضرت فرمود كه پدر بزرگوار من فرمود كه : ابن مسعود اين كار را براى خود كرده و بعد از اين فرمودند كه : « و هما من القرآن » و در كافى از صابر مولى بسام روايت كرده كه ما در نماز مغرب اقتدا به حضرت صادق عليه السّلام كرديم . حضرت در آن نماز معوذتين را خواندند و بعد از فراغ گفتند كه معوذتين از قرآن‌اند . و از صفوان جمّال نيز به اين مضمون روايت كرده . عبد اللَّه بن سنان از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت به من فرمود كه چون « قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ » را قرائت كردى در دل خود بگو « أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ » بدون لفظ « قل » و همچنين هر گاه « قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ » را خواندى در دل خود بگو « أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ » . جمعى كه آشنايى بهم رسانيده‌اند باسرار حروف كه آن بحرى است لبرير از درر حقايق ، و آسمانى است مملو از نجوم دقايق گفته‌اند كه افتتاح كلام الهى به حرف « با » و اختتام آن به حرف « سين » كه از تركيب آن دو حرف لفظ « بس » بجلوه گاه ظهور آمد ، اشارت است بر اينكه كافى و « بس » است آنچه حق سبحانه و تعالى از ميان اين دو حرف بر عالميان عطا كرده اول و آخر قرآن ز چه « با » آمد و « سين » * يعنى اندر دو جهان رهبر تو قرآن « بس » بر لبيب سخن شناس مخفى نماند كه اختتام اين ترجمه بلفظ « بس » كنايه است بر اينكه اين ترجمه نيز طالبان رحيق حقايق قرآنى و متعطشان مناهل دقايق وحيانى را كافى و « بس » است و احتياج نيست بمطالعهء تفاسيرى كه اكثر آنها تفسير برأى است و تفسير برأى باتفاق عقل و نقل باطل و عاطل است . و اللَّه يحق الحق و يبطل - الباطل انه كان حليما غفورا ، الحمد للَّه اولا و آخرا و ظاهرا و باطنا و الصلاة على رسوله المصطفى و آله البررة الأتقياء ما دامت الشمس دائرة فى السماء تم تأليف هذه الترجمة الأنيقة على يد مؤلفه بهاء الدين محمد بن الشيخ على الشريف اللاهيجى عفى اللَّه عنهما فى شهر مولود من نزل عليه القرآن صلوات اللَّه عليه