قُلْ بگو اى محمد آن كس را كه از تو معرفت الهى استفسار مىنمايد هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ او است آن خداى يگانه كه او را ثانى و شريك نيست اللَّهُ الصَّمَدُ او است معبودى كه سيد و مالك همه چيز است و همه كس همهء حوائج را از او خواهند چنانچه در اصول كافى از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود « فهو واحد صمد قدوس يعبده كل شىء و يصمد اليه كل شىء ( اى يقصد اليه كل شىء ) و وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْماً » و بعد از اين فرمودند كه معنى صحيح در تأويل صمد اين است كه مذكور شد و آنچه مشبهه در تأويل « صمد » گفته‌اند كه « المصمت الذى لا جوف له » اينمعنى از صفات جسم است و اگر « صمد » را اين معنى باشد پس خداى تعالى در اين معنى مشابه اجسام خواهد بود و اين منافى قول خداى تعالى است كه فرمود « لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ » در كتاب توحيد آورده كه « قال الباقر عليه السّلام : كان محمد بن الحنفية رضى اللَّه عنه قال : الصمد القائم بنفسه الغنى عن غيره » و همچنين در كتاب توحيد آورده كه « قال الباقر عليه السّلام : الصمد السيد المطاع الذى ليس فوقه آمر و ناه . قال وهب بن وهب : قال زين العابدين عليه السّلام : الصمد الذى اذا اراد شيئا ان يقول له كن فيكون و الصمد الذى ابدع الاشياء فخلقها اضداد او اشكالا و ازواجا و تفرد بالوحدة بلا ضد و لا شكل و لا مثل و لا ند » و ايضا وهب بن وهب روايت كرده كه حديث كرد به من صادق جعفر بن محمد از پدر خود و او از آباى خود عليه السّلام كه اهل بصره كتابى به حضرت امام حسين عليه السّلام نوشتند و استفسار معنى صمد از آن حضرت كردند ، حضرت در جواب كتابت ايشان بعد از ذكر تسميه نوشت كه : خوض در معانى قرآن بدون علم نكنيد كه من از جد خود حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و إله شنيدم كه فرمود : هر كه قرآن را معنى گويد بدون علم و بدون اخذ از صاحبان وحى پس هر آينه جاى او در آتش دوزخ است و معنى « صمد » را كه از من خواستيد حق تعالى بعد از ذكر « صمد » تفسير آن را گفته و فرموده : لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ يعنى نزاد او ولدى و زاده نشد و نبوده او را مماثل و همتا هيچ احدى ، يعنى