معاصرين گفته‌اند « و فى قراءتهم عليهم السلام لفى خسر الى آخر الدهر » كاتب الحروف قراءت منسوبهء بحضرات را به اين اقتصار در كتابى نديده إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا مگر آنان كه ايمان آورده‌اند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و كرده‌اند كارهاى پسنديده وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ و وصيت كرده‌اند يكديگر را و ذريّات يكديگر را بمتابعت دين حق وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ و وصيت نموده‌اند بصبر و شكيبايى در تحمل مشاق عبادات و بليات نازله « قال فى كمال الدين و تمام النعمة عن المفضل بن عمر قال سألت الصادق جعفر بن محمد عليه السّلام عن قول اللَّه عز و جل وَ الْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ قال عليه السّلام العصر عصر خروج القائم عليه السّلام إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ يعنى اعداؤنا إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا يعنى بآياتنا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ يعنى بمواساة الاخوان وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ يعنى بالامامة وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ يعنى بالعترة » حاصل معنى اينست كه مفضل بن عمر گفت كه حضرت صادق عليه السّلام را از تفسير سورهء و العصر پرسيدم حضرت فرمود كه مراد ازو العصر عصر خروج قايم آل محمد است صلى اللَّه عليه و إله كه بهترين اعصار و ازمانست چنانچه در حديث وارد شده كه « يملأ الارض قسطا و عدلا بعد ما ملئت ظلما و جورا » و مراد از إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ اعداء و غاصبين حق مااند كه گرفتار سلاسل خسران ازل و ابدند و مراد از « إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا » آن جماعتند كه ايمان آورده‌اند بولايت ائمهء هدى چنانچه على بن ابراهيم روايت كرده كه « قوله تعالى إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا يقول آمنوا بولاية أمير المؤمنين عليه السّلام » و مراد از « وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ » آنانند كه احسان ميكنند با برادران نسبى و دينى خود و مراد از « وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ » اينست كه وصيت ميكنند ذريات خود را بقبول امامت ما و مراد از صبر در « وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ » عترت پيغمبر است يعنى يكديگر را وصيت ميكنند بمراعات حقوق ايشان و تعبير عترت بصبر از روى مبالغه است كه گويا ايشان بواسطهء صبر بسيار از آزار اعدا عين صبر گشته‌اند اللَّه تعالى اعلم بحقايق كلمات اوليائه .