آدمى را بارذل عمر ليكن آنانى كه ايمان آوردند و مرتكب اعمال حسنه شدند پس مر ايشانراست ثوابى غير منقطع و بعضى از مفسرين معنى آيت را چنين گفته‌اند كه قسم به اين امور شريفه كه آفريديم آدمى را بنيكوترين شكلى پس بواسطهء كفر و عصيان رد كرديم او را در آخرت بسوى اسفل سافلين كه آن پائين مرتبهء دركات جهنم است مگر مؤمنين و صالحين ايشان كه در آخرت اجر غير منقطع خواهند يافت و در مراتب عاليهء بهشت قرار خواهند گرفت و درين صورت استثناء متصل خواهد بود و در احاديث اهل بيت وارد شده كه مراد از انسان درين آيت غاصب اولست كه او را ايجاد كرديم در احسن صورت پس رد كريم و در آورديم او را در پائين‌ترين دركات جهنم بسبب بغضى كه با امير المؤمنين داشت و در مناقب ابن شهر آشوب روايت كرده كه « قوله إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ على بن ابى طالب » و على بن ابراهيم چنين روايت كرده كه ذاك امير المؤمنين به اين معنى كه ما صدق آن امير المؤمنين على بن ابى طالب است سلام اللَّه عليه و على اولاده الأئمة المعصومين و بعد ازين حق تعالى بطريق التفات خطاب ببعض ايشان كه منكرين بعث‌اند كرده ميفرمايد كه فَما يُكَذِّبُكَ پس چه چيز دروغ گوى گردانيد تو را بَعْدُ يعنى بعد از ظهور دلائل قدرت حق سبحانه و تعالى بِالدِّينِ بروز جزا خلاصهء معنى آنست كه از عدم بوجود آوردن تو و بمرتبهء كمال رسانيدن تو دليل واضحست بر اينكه حق تعالى قادر بر اعاده نيز خواهد بود زيرا كه فرقى در ميان ايجاد ابتدايى و بعث ثانوى نيست بلكه بعث ثانوى سهل خواهد بود چه درين جا اصل و ماده مشخص است كه در اول و اصلا آن اصل و ماده تحقق ندارد پس چه چيز تو را بر آن واميدارد كه روز جزا و اعادهء خلايق را تكذيب كنى و آن را دروغ دانى و آنچه از كتاب مناقب و تفسير على بن ابراهيم معلوم مىشود اينست كه آيت « فَما يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ » خطاب به منكرين ولايت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است و مراد از دين آن حضرتست و ولايت او يعنى پس چه چيز دروغ