نوع گرسنگى را فى تفسير على بن ابراهيم « ثم ذكر اتباع امير المؤمنين عليه السّلام فقال » : [ سوره الغاشية ( 88 ) : آيات 8 تا 16 ] وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ ( 8 ) لِسَعْيِها راضِيَةٌ ( 9 ) فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ ( 10 ) لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً ( 11 ) فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ ( 12 ) فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ ( 13 ) وَ أَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ ( 14 ) وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ ( 15 ) وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ ( 16 ) وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ يعنى رويها باشند در آن روز تر و تازه و اثر نعمت بر آن ظاهر و پيدا يا در آن روز ذواتى چند باشند متنعم و مرفه الحال لِسَعْيِها راضِيَةٌ مر سعى خود را كه در دنيا به جهت كسب طاعت الهى كرده‌اند راضىاند يعنى در حين ادراك ثواب عظيم و اجر جسيم از سعيى كه در اعمال نيك كرده‌اند موجب اين نوع ثواب شده راضى و خوشنود خواهند بود على بن ابراهيم روايت كرده كه اى يرضى اللَّه بما سعوا فيه يعنى راضى مىكند خداى تعالى ايشان را به آنچه سعى كرده‌اند در دار دنيا به جهت دخول بهشت فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ در بهشتى كه بلند است قصور و درجات آن يا در بهشتى كه آن رفيع القدر و عظيم الشأنست لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً نشنوند خداوندان آن وجوه يا آن وجوه هر گاه مراد از آن ذوات باشد در آن جنت كذب و بيهوده را فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ در آن جنت چشمهء روان بود كه هرگز از جريان نميافتد فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ در آن جنت تخت‌هاى بلند است وَ أَكْوابٌ و در جنت كوزها باشند بىلوله و دسته مَوْضُوعَةٌ نهاده شده در كنارهاى آن چشمه وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ و بالشهاى نهاده شده پهلوى يكديگر و متصل بهمديگر تا بهشتيان بهر كدام كه خواهند تكيه كنند وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ و فرشهاى گسترده شده بنا برين مراد از نمارق بالشهاست و از زرابى فرشها و على بن ابراهيم نمارق را به بسط و وسايد تفسير كرده كه مراد از بسط فرشها و از وسائد تكيه‌هاست و بعد از اين گفته كه « كل شىء خلق اللَّه فى الجنة له مثال فى الدنيا الا الزرابى فانه لا يدرى ماهى » يعنى هر چيزى كه خداى تعالى در بهشت خلق كرده