بهاء الدين محمد بن شيخعلي الشريف اللاهيجي

49

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى )

من آل محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم » درين آيه واو وَ يَمْحُ اللَّهُ را حذف كرده‌اند بواسطهء رعايت رسم - الخط نه به جهت آنكه عطف بريختم است زيرا كه معطوف بر يمح اللَّه كه و يحق الحق است مرفوعست و اگر وَ يَمْحُ اللَّهُ معطوف بر يختم بود ميبايست كه وَ يُحِقُّ الْحَقَّ كه معطوف بر يمح اللَّه است مانند آن مجزوم باشد پس معلوم شد كه جملهء وَ يَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ معطوف نيست بر جواب شرط كه يختم است بلكه آن جملهء مستأنفه است كه بواسطهء نفى افترا ورود يافته و حاصل كلام اينست كه اگر مودت اهل بيت افترا ميبود حق تعالى آن را محو ميكرد زيرا كه عادت اللَّه بر آن جارى شده كه محو باطل و اثبات حق نمايد إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ بدرستى كه خداى تعالى داناست بضماير دلها . در كتاب عيون الاخبار الرضا روايت كرده كه كه بعد از آنكه جمعى از منافقين حكم بافتراء آيهء مودت كردند آيهء أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً تا آخر نازل گرديد و حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله و سلم اين آيه را بر ايشان خواند پس همه بگريه در افتادند و مخلص از آن خواستند حق تعالى اين آيه را نازل گردانيد وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ و اوست آن خدايى كه بمحض فضل خود قبول مىكند توبه را عَنْ عِبادِهِ از بندگان گناه كار خود وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ و در ميگذرد بعد از توبه از بديهايى كه كردند و گفتند وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ و مىداند خداى تعالى آنچه را كه شما ميكنيد وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا - الصَّالِحاتِ و اجابت كند خداى تعالى دعاى آنانى را كه ايمان بقول رسول آوردند و كردند كارهاى نيكو اعم از آنكه آن دعا را براى خود كنند يا براى برادران مؤمن خود . و از معاذ بن جبل منقولست كه مراد استجابت دعاست وقتى كه براى برادران مؤمن كنند چنانچه در اصول كافى از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه بعد از تلاوت وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا فرمودند كه « و هو المؤمن يدعو - لاخيه به ظهر الغيب فيقول له الملك : آمين و يقول العزيز الجبار : و لك مثلا ما سألت بحبك اياه يعنى مراد اجابت كردن دعاى كسى است كه غايبانه براى