او بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً بوادى پاكيزه كه نام آن طوى است و مضمون ندا اين بود كه اذْهَبْ إِلى فِرْعَوْنَ برو بسوى فرعون إِنَّهُ طَغى بواسطهء آنكه او طغيان ورزيده و از حدود الهى در گذشت فَقُلْ پس بگو كه هَلْ لَكَ إِلى أَنْ تَزَكَّى اى هل لك ميل و رغبة الى ان تطهر من الكفر و الطغيان يعنى آيا مر تو راست ميلى و رغبتى بسوى آنكه پاك شوى از دنس شرك و طغيان وَ أَهْدِيَكَ إِلى رَبِّكَ و راه نمايم ترا بسوى معرفت و شناخت پروردگار تو فَتَخْشى تا به ترسى از عذاب او زيرا كه خشيت لازمهء معرفتست چنانچه حق تعالى ميفرمايد كه إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ « 1 » پس موسى بفرمان خالق ارض و سماء نزد فرعون رفت و تبليغ رسالت نمود و فرعون ازو معجزه طلبيد فَأَراهُ الْآيَةَ الْكُبْرى پس نمود او را موسى معجزهء بزرگ كه آن قلب عصا بحيه و يد بيضا بود فَكَذَّبَ پس تكذيب كرد فرعون موسى را كه اين آيت از جانب اللَّه نيست بلكه سحر است وَ عَصى و عصيان ورزيد با پيغمبر خداى تعالى و قبول رسالت او ننمود و اظهار تمرد و تجبر كرد ثُمَّ أَدْبَرَ پس پشت كرد بموسى و اعراض نمود از اطاعت او يَسْعى در حالتى كه سعى ميكرد در ابطال امر او فَحَشَرَ پس جمع كرد قوم خود را فَنادى پس ندا كرد مر ايشان را فَقالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى پس گفت منم پروردگار بزرگ شما كه بزرگتر از من پروردگار نيست « قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و إله قال جبرئيل قلت يا رب تدع فرعون و قال أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى ؟ فقال انما يقول هذا مثلك من يخاف الفوت » فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكالَ الْآخِرَةِ پس بگرفت او را خداى تعالى بعقوبت آخرت كه آن احراق به آتش است وَ الْأُولى و بنكال دنيا كه آن غرق كردن در بحر است و از ابن عباس منقولست كه معنى آيت اينست كه پس گرفت فرعون را خداى تعالى بنكال دو كلمه : كلمهء اخرى و كلمهء اولى اما كلمهء اخرى قول اوست كه گفت « أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى » و اما كلمهء اولى قول اوست كه گفت « ما عَلِمْتُ لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرِي » « 2 » و در مجمع البيان بعد از نقل اين كلام گفته كه

--> ( 1 ) - س 25 : فاطر ( ملائكه ) ى 28 ( 2 ) - س 28 : قصص ، ى 38