تكرير ضمير در إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنا اشارت بمزيد اختصاصست كه انزال قرآن مختص بخداى تعالى است « و فى اصول الكافى عن محمد بن الفضيل عن ابى الحسن الماضى قلت قوله يوفون بالنذر ؟ قال يوفون للَّه بالنذر الذى اخذ عليهم فى الميثاق من ولايتنا قلت إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا قال بولاية على تنزيلا قلت هذا تنزيل قال نعم ذا تأويل » يعنى محمد بن الفضيل از حضرت امام موسى الكاظم عليه السّلام روايت مىكند كه گفتم چه معنى دارد قول خداى تعالى كه فرمود يوفون بالنذر ؟ امام عليه السّلام فرمود كه مراد از ايفاء نذر وفا كردن بعهديست كه در روز ميثاق كه روز الست بربكم است از بنى آدم گرفته شده بر ولايت ما ائمهء معصومين عليهم السلام و بعد ازين گفتم چه معنى دارد قول خداى تعالى كه فرموده « إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا » فرمود مراد اين است كه بولايت على عليه السّلام نازل كرديم قرآن را نوعى از نازل كردنى كه آن نجما نجما باشد . گفتم آنچه فرموديد نازل از جانب خداى تعالى است ؟ فرمود : آرى ، و قرآن اينچنين نازل شده كه « انا نحن ليك القرآن بولاية على تنزيلا » و محرفين لفظ بولاية على را انداخته‌اند اما آنچه در معنى « يوفون بالنذر » گفته شد آن تأويلست پوشيده نماند كه اگر چه قبل ازين بمضمون حديث يوفون بالنذر حديثى از محمد بن فضيل از حضرت ابو الحسن الكاظم عليه السّلام مذكور شد ليكن ايراد حديث ديگر درين مقام بواسطهء آنست كه تا معنى ذا تأويل واضح شود و مشار اليه كلمهء ذا معلوم گردد فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ پس صبر كن مر حكم پروردگار خود را كه آن تحمل اعباء نبوت و اثقال رسالتست و ميتواند كه حكم رب تأخير هلاك كفار و نصرت ابرار صلوات اللَّه عليه و آله باشد وَ لا تُطِعْ مِنْهُمْ و اطاعت مكن و فرمان مبر از مردمان آثِماً كل واحد از كسى را كه مرتكب اثم و گناه شود و تحريص مردم بر آن نمايد أَوْ كَفُوراً يا كسى را كه ناسپاس باشد و شكر نعمت الهى را بجا نيارد و مفسرين گفته‌اند كه مراد از كفور غلو كننده در كفر