ميآشامند از آن بندگان مؤمن خداى تعالى بنا برين مضاف را كه خمر است حذف كرده‌اند و عين مضاف اليه را نصب داده قائم مقام آن ساخته‌اند يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً اى يجرونها حيث شاءوا اجراء اسهلا يعنى جارى ميكنند آن چشمه را بهر جا كه خواهند از منازل خود جارى كردنى سهل و آسان بدون تعبى و مشقتى و در خبر است كه هر گاه ارادهء تفجير آن كنند خطى بكشند و آب از آن خط جارى شود بدون آنكه محتاج بحفر نهر شوند در امالى صدوق رضى اللَّه عنه از حضرت صادق عليه السّلام مرويست كه « هى عين فى دار النبى عليه السّلام تفجر الى دار الانبياء و المؤمنين » يُوفُونَ بِالنَّذْرِ جملهء مستأنفه است گويا سؤال كرده‌اند كه حق تعالى بچه سبب ايشان را اين نعمت عظمى روزى كرده ؟ در جواب ميفرمايد كه سبب آنست كه وفا ميكنند به نذر خود وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً و ميترسند روزى را كه هست شدائد آن روز فاش و آشكار على بن ابراهيم گفته كه المستطير العظيم وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ و ميخورانند طعام را عَلى حُبِّهِ با وجود دوستى آن طعام و احتياج به آن مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً درويش را و يتيم را و بنده‌اى از بنده‌هاى مشركين را « فى امالى الصدوق وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ يقول على شهوتهم للطعام و ايثارهم له مسكينا من مساكين المسلمين و يتيما من يتامى المسلمين و اسيرا من اسارى المشركين » در كافى از معمر بن خلاد از حضرت ابو الحسن الرضا عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمودند كه « ينبغى للرجل ان يوسع على عياله لئلا يتمنوا موته » يعنى سزاوار است بر مرد اينكه فراخ گرداند روزى را بر عيال خود تا آنكه ايشان آرزوى موت او نداشته باشند و بعد ازين آيهء « وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً » را تلاوت كردند و فرمودند « الا سير عيال الرجل » و همچنين در كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه اطعام مذكور از مال زكات نبود و بعد ازين حق تعالى از خلوص نيت ايشان و آنچه ايشان در ضمير خود جا داده‌اند به زبان حال ايشان خبر ميدهيد كه گويند ايشان إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ جز اين نيست كه ميخورانيم شما