فراهم آوردن آن در سينهء تو وَ قُرْآنَهُ و بر ماست اثبات قراءت آن بر زبان تو يعنى بر ماست كه جارى سازيم آن را بر زبان تو فَإِذا قَرَأْناهُ پس چون بخوانيم آن را بر تو به زبان جبرئيل فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ پس تابع شو و پيروى كن خواندن آن را حاصل كلام اينست كه وقتى بايد كه تو شروع بقراءت كنى كه جبرئيل عليه السّلام از قرائت آن فارغ شده باشد زيرا كه ضامن حفظ آن براى تو مائيم ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ پس بدرستى كه بر ماست بيان قرآن يعنى فهمانيدن معانى قرآن بر تو از ابن عباس منقول است كه چون جبرئيل وحى بر پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله خواندى پيش از آنكه آن را تمام كند حضرت شروع به خواندن آن كردى به جهت خوف آنكه مبادا فراموش كند و يا بسبب حرص برخواندن و حفظ آن تعجيل كردى و مساعدت ورزيدى بنا بر اين حق تعالى آيهء لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ را تا آخر نازل گردانيد و از عجلت نهى فرمود و در بيان ربط اين آيه با آيات سابقه و لا حقه كه در بيان علامات ظهور قيامت است وجوهى چند گفته‌اند از جملهء آن اينست كه چون در اثناى نزول اين آيات مسارعت و عجلت از حضرت بوقوع آمد بنا بر اين در خلال اين آيات نهى از آن نمود و گفته‌اند خود شود و استاد در اثناى درس و افاده گويد لا تلتفت يمينا و لا شمالا و باز بر سر درس و افاده رود پس كسى كه عارف برين مقدمه نباشد حكم بعدم مناسبت اين كلام كند و وجهى از براى اين طلب نمايد و كسى كه عارف باشد مناسبت اين كلام را داند و توجيهى از براى ايراد آن نطلبد و از تفسير على بن ابراهيم خواهى دانست كه اين ترتيب ترتيب نزولى نيست بلكه ترتيب عثمانيست كَلَّا نه چنانست اى آدمى كه قيامت موجود نباشد بَلْ تُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ بلكه انكار شما آخر ترا بواسطهء آنست كه دوست ميداريد شما دنياى سريع الزوال شتابنده را يا دوست ميداريد دنيايى را كه حاضر است نزد شما چنانچه على بن ابراهيم روايت كرده وَ تَذَرُونَ الْآخِرَةَ و واميگذاريد كه حكم اين آيه مثل حكم آن تلميذ است كه در ميان درس متوجه يمين و يسار