آن را نيز پناه خود مىيابم و گفته‌اند كه محتملست كه و رسالاته معطوف باشد بر امر محذوفى و تقدير كلام چنين باشد كه « الا بلاغا من اللَّه و آياته و رسالاته » وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر كس نافرمانى كند خداى تعالى را و رسول او را فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ پس بدرستى كه مر او راست آتش دوزخ خالِدِينَ فِيها حالكونى كه جاويد ماندگانند در آن أَبَداً هميشه و اين تأكيد خلود است چون لفظ من در مَنْ يَعْصِ اللَّهَ بر واحد و بر جمع صادق مىآيد بنا برين ضمير راجع به آن مفرد آمده مثل : فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ و جمع آمده مثل : خالدين فيها حَتَّى إِذا رَأَوْا متعلق بامر مقدر است اى لا يزالون على كفرهم الى ان يروا يعنى كفار قريش و منافقين هميشه در كفر و نفاق خود باقىاند تا آن كه به بينند ما يُوعَدُونَ آن چه وعده داده مىشدند از عذاب و نكال دنيوى و اخروى فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ ناصِراً وَ أَقَلُّ عَدَداً پس زود باشد بدانند كه كيست ضعيف‌تر از روى يار و مددكار و كم‌تر از روى عدد پيغمبر آخر الزمان صلوات اللَّه عليه و آله يا اين كافران بيدين ؟ در اصول كافى از محمد بن فضيل روايت كرده كه من از حضرت امام موسى الكاظم عليه السّلام از آيهء « قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً إِلَّا بَلاغاً مِنَ اللَّهِ وَ رِسالاتِهِ » پرسيدم حضرت فرمود اين آيه اينچنين نازل شده كه « قل انى لن يجيرنى من اللَّه ان عصيته احد و لن اجد من دونه ملتحدا الا بلاغا من اللَّه و رسالاته فى على و من يعص اللَّه و رسوله فى ولاية على فان له نار جهنم خالدين فيها ابدا » و حضرت فرمودند كه ايضا سبب نزول اين آيات آن بود كه حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله بنا بر حكم الهى مردم را بقبول ولايت امير المؤمنين عليه السّلام دعوت نمود پس جمعى از منافقان قريش جمعيت نموده گفتند اى محمد ما را از قبول اين معنى معاف دار كه اين معنى از ما ناشى نخواهد گرديد حضرت فرمود كه اين حكم از جانب اللَّه به من رسيده كه شما را به آن دعوت نمايم و از پيش خود نميگويم پس اينگروه نفاق پيشه حضرت را بدروغ متهم ساخته از خدمت حضرت بيرون رفته و آيهء « قُلْ إِنِّي لا أَمْلِكُ لَكُمْ » تا آخر نازل گرديد و عبارت حديث اينست