وَ أَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَ مِنَّا دُونَ ذلِكَ و به اين كه از جنس ما نيكوكاران باشند بعد از استماع قرآن و از جنس ما گروهى باشند فروتر از نيكوكاران در مرتبه اعم از آنكه مسلمان باشند و صالح نباشند يا آنكه اصلا بشرف اسلام مشرف نشده باشند و از ترجمه معلوم شد كه و منا دون ذلك بتقدير و منا قوم دون ذلك است كه قوم موصوف محذوف باشد كُنَّا طَرائِقَ اى كنا ذوى طرائق قِدَداً يعنى هستيم ما خداوندان راهها و مذهبهاى مختلفهء متفرقه وَ أَنَّا ظَنَنَّا و به اينكه ما يقين دانستيم أَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ آنكه هرگز عاجز نتوانيم گردانيد خداى تعالى را حالكونى كه ما كاين و ثابت باشيم در زمين وَ لَنْ نُعْجِزَهُ هَرَباً و هرگز عاجز نتوانيم كرد او را حال كونى كه گريزان باشيم از زمين بسوى آسمان حاصل كلام آنكه نه در وقت ثبات و نه در وقت حركت عاجز نتوانيم كرد خداى تعالى را وَ أَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدى آمَنَّا بِهِ و به اينكه ما چون شنيديم آيات قرآنى را كه هادى خلايق است ايمان آورديم به آن كه ايمان به آن مستلزم ايمان برب عالميانست فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ پس هر كه ايمان آورد به پروردگار خود فَلا يَخافُ اى : فهو غير خائف يعنى پس او ترسنده نباشند بَخْساً نقصان جزاى اعمال خود را وَ لا رَهَقاً و نه مذلت را كه لا حق او شود و على بن ابراهيم رهق را به عذاب تفسير كرده « و فى اصول الكافى عن محمد بن الفضيل عن أبى الحسن الماضى عليه السّلام قال قلت قوله : لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدى آمَنَّا بِهِ قال الهدى الولاية آمنا به بمولانا فمن آمن بولاية مولاه فلا يخاف بخسا و لا رهقا قلت تنزيل ؟ قال لا تأويل » يعنى محمد بن الفضيل روايت كرده كه من از معنى آيهء « وَ أَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدى آمَنَّا بِهِ » تا آخر را از حضرت ابى الحسن الماضى امام موسى الكاظم عليه السّلام پرسيدم امام عليه السّلام فرمود كه مراد از هدى ولايت اوصياست و ضمير به در « آمنا به » راجع است بمولى و هر چند قبل ازين ذكر مولى نشده اما چون هدى بمعنى ولايت گذشته اخذ ولايت ميتوان كرد و مراد از رب در « فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ » مولى است و وجه اطلاق رب بر مولى ظاهر است حاصل معنى آيه