قيامت « و فى روضة الكافى عن ابى جعفر عليه السّلام فى قوله عز و جل : وَ الَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ قال بخروج القائم عليه السّلام » وَ الَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ و آنان كه ايشان از عذاب پروردگار خود ترس دارندگانند إِنَّ عَذابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ بدرستى كه عذاب پروردگار ايشان ايمن كرده نشده يعنى از وقوع آن در امن نميتوان بود وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ و آنان كه ايشان مر فرجهاى خود را نگاهدارندگانند بر همه كس إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ مگر بر زنان خودشان أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ يا بر كنيزانى كه مالك شده آنها را دستهاى راست ايشان تحقيق اين آيه در سورهء مؤمنين گذشت فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ پس بدرستى كه ايشان ملامت زده‌شدگان نيستند در عدم حفظ فرجهاى خود فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ پس هر كه طلب كند غير آنچه مذكور شد از زنان و كنيزان فَأُولئِكَ پس آن گروه هُمُ العادُونَ همين ايشانند در گذرندگان از حدود شرع وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ و آنان كه ايشان مر امانات و عهود خود را رعايت كنندگانند وَ الَّذِينَ هُمْ بِشَهاداتِهِمْ قائِمُونَ و آنان كه آنها بگواهيهاى خود قيام نمايندگانند وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ و آنان كه آنها بر نمازهاى خود محافظت ميكنند و رعايت شرايط آن مينمايند قبل ازين در روايت حضرت صادق عليه السّلام مذكور شد كه مراد از صلاة درين آيه صلاة واجبست وجه ايراد « يحافظون » بجملهء فعليه در سورهء مؤمنين ايراد يافت و ايضا در آنجا مذكور شد كه ذكر صلاة در اول آيات و آخر آيات اشارت بفضيلت و تعظيم شان آنست خواه نماز سنتى باشد و خواه واجبى أُولئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ آن گروه متصف بصفات مذكوره در بهشتها گرامى داشته شدگانند . بعد ازين حق تعالى بر سبيل انكار در حق كفار و منافقين كه پيغمبر ايشان را در پيش خود جا ميداد ميفرمايد كه :