لمى بر وجود خداى تعالى در غايت اشكالست زيرا كه چنانچه دانستى وجود حق تعالى را علتى نيست : آرى بعضى از صفات جماليهء الهى علت بعضى ديگر توانند شد و جمعى از علما در توجيه برهان لمى دربارهء حق سبحانه و تعالى تدقيقات ابيقه كرده‌اند كه اكثر آنها به ميزان تصحيح سنجيده نميشود و درين مقام گنجايش بيان آن ندارد و در روضهء كافى از حضرت صادق عليه السلم روايت كرده كه آن حضرن در تفسير اين آيه چنين فرمودند كه زود باشد كه بنمائيم ايشان را در وقت رجعت و ظهور دولت قايم آل محمد حجتهاى داله بر حقيت او را در آفاق بباريدن سنك و غير آن ، و در نفسهاى ايشان بفرو رفتن به زمين و مسخ صورت تا ظاهر شود كه قايم آل محمد حق است . بنا برين ضمير « سنريهم » راجع بجاحدين امامت صاحب العصر و الزمان عليه السلم است أَلا إِنَّهُمْ بدانيد كه ايشان فِي مِرْيَةٍ در شك‌اند مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ از ديدن و رسيدن بجزاى پروردگار خود در روز جزا أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ بدانيد كه حق سبحانه و تعالى به همه چيز بعلم كامل خود احاطه كننده است و هيچ چيز ازو مخفى و پوشيده نيست .