ميوه‌هاى آن در وقت صبح كه احدى بر آن اطلاع نداشته باشد تا فقرا بر سر ما جمعيت نكنند وَ لا يَسْتَثْنُونَ و استثنا نكردند درين قسم و انشاء اللَّه تعالى نگفتند و يا آنكه استثنا نكردند و اخراج ننمودند از آن ميوه حصهء مستحقين و فقرا را چنانچه پدر ايشان اخراج ميكرد فَطافَ عَلَيْها پس طوف كرد و احاطه نمود بر آن جنت طائِفٌ مِنْ رَبِّكَ عذابى طوف كننده از نزد پروردگار تو وَ هُمْ نائِمُونَ در حالتى كه ايشان خفتگان بودند « و فى اصول الكافى عن ابى جعفر الباقر عليه السّلام قال ان الرجل ليذنب الذنب فيدرأ عنه الرزق و تلا هذه الاية . إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّها مُصْبِحِينَ وَ لا يَسْتَثْنُونَ فَطافَ عَلَيْها طائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَ هُمْ نائِمُونَ » يعنى بدرستى كه مرد هر آينه مرتكب مىشود گناهى را پس بر طرف كرده مىشود ازو رزق و بعد ازين حضرت آيهء : إذ أقسموا را تا آخر خواندند گويند آن عذاب آتشى بود از آسمان نازل شده درختان و ميوه‌هاى آن باغرا بالكليه سوخت فَأَصْبَحَتْ اى : فصارت يعنى پس گرديد آن جنت و محصول آن كَالصَّرِيمِ مانند بستانى كه بريده شده باشد ميوه‌ها و اشجار آن بحيثيتى كه چيزى از آن باقى نمانده باشد يا گرديد مانند شب سياه و سوخته و شب را صريم ازينجهت گويند كه قطع كنندهء نور بصر است و گفته‌اند كه ليل و نهار را صريمان گويند زيرا كه هر كدام ازينها ديگرى را بر طرف و نابود گرداند بنا بر اول صريم فعيل بمعنى مفعولست و در ثانى فعيل بمعنى فاعل و در عيون اخبار الرضا روايت كرده كه شخصى از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام پرسيد كه كدام چهار شنبه است كه آن را مردم ثقيل و بد ميدانند ؟ حضرت فرمود چهار شنبه آخر ماه و بعد ازين فرمودند كه « و يوم الاربعاء أصبحت كالصريم » فَتَنادَوْا مُصْبِحِينَ پس ندا كردند ايشان يكديگر را حالكونى كه بوقت صبح در آيندگان بودند أَنِ اغْدُوا عَلى حَرْثِكُمْ اى : بان اغدوا على حرثكم يعنى ندا كردند به اين كه بامداد بيرون آييد حالكونى كه اقبال كننده و مسئولى باشيد بر ثمار و زروع خود إِنْ كُنْتُمْ صارِمِينَ اگر باشيد شما قطع كنندهء ثمار و