وَ قالُوا و گويند كافران بر وجه تحسر و تأسف لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ اگر بوديم ما كه مىشنيديم سخن رسولان خداى تعالى را و قبول مىكرديم يا آنكه تفكر مى نموديم در معانى كلام ايشان ما كُنَّا فِي أَصْحابِ السَّعِيرِ نمىبوديم ما در ميان اصحاب آتش سوزان و در عدد ايشان فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ پس در روز قيامت كه فائده بايشان نمىرساند اعتراف كنند بگناهان خود فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِيرِ اى : فاسحقهم اللَّه سحقا يعنى پس دور گرداند خداى تعالى از رحمت خود ياران آتش دوزخ را دور گردانيدن بسيار « و فى كتاب علل الشرائع عن ابى بصير عن ابى عبد اللَّه عليه السلم انه سأله رجل فقال لاى شىء بعث اللَّه الانبياء و الرسل الى الناس ؟ فقال لئلا يكون للناس على اللَّه حجة بعد الرسل و لئلا يقولوا ما جاءنا من بشير و لا نذير و ليكون حجة اللَّه عليهم الا تسمع اللَّه عز و جل يقول حكاية من خزنة جهنم و احتجاجهم على اهل النار بالانبياء و الرسل الم يأتكم نذير قالوا بلى . الى آخر الآيات » يعنى ابو بصير روايت كرده كه شخصى از حضرت صادق عليه السلم پرسيد كه بچه وجه خداى تعالى انبياء و رسل را براى مردمان برانگيخته ؟ حضرت فرمودند به اين وجه انبيا و رسل را مبعوث گردانيد كه در وقت عذاب ايشان را حجتى بر خداى تعالى نباشد و تا نگويند كه براى ما مژده دهنده و بيم كننده نيامد اگر مىآمد البته ما اعمال خوب مىكرديم و ايمان مىآورديم و تا آن كه باشد خداى تعالى را حجت بر ايشان كه ما براى شما انبياء فرستاده بوديم كه بيان اوامر و نواهى براى شما بكنند پس چرا حرف آن انبيا را نشنيديد پس در جهنم معذب باشيد بعد از اين حضرت فرمود كه آيا نشنيده‌اى كه خداى تعالى مىگويد حالكونى كه حكايت مىكند از خازنان جهنم و حجت ايشان بر اهل جهنم به بعثت انبيا و رسل كه أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ قالُوا بَلى تا آخر . و بعد از ذكر وعيد در بيان وعد مىفرمايد كه :