چنانچه زن نوح عليه السّلام بقوم نوح گفت كه نوح مجنون و ديوانه است و زن لوط قوم خود را از آمدن مهمانان لوط مخبر ميساخت اگر چه تفاسير خيانت را بخيانت در دين و بنفاق و نميمه تفسير كرده‌اند بواسطهء آنكه ازواج انبيا بايد كه از فاحشه و زنا مبرّا باشند چنانچه در تفسير زاهدى مذكور است كه « قال النبى صلى اللَّه عليه و آله و سلم ما زنت امرأة نبى قط » و على بن ابراهيم گفته كه « و اللَّه ما عنى بقوله فخانتاهما الفاحشه . . . » . . . و در كافى در باب الضلال از زراره روايت كرده كه حضرت امام محمد باقر عليه السّلام به من گفت كه « ما ترى من الخيانة فى قول اللَّه عز و جل فخانتاهما ما يعنى بذلك الا الفاحشة » يعنى چه مىبينى از خيانت در « فخانتاهما » كه خواسته نشده مگر كار زشت ؟ مراد اينست كه از خيانت زنا و فواحش ديگر خواسته نشده بلكه مراد از خيانت عملى است كه دلالت بر انكار دين شوهر كند و از اينحديث معلوم مىشود كه كلام على بن ابراهيم منتهى باهل عصمت نميشود . . . اللَّه اعلم بحقيقة الحال فَلَمْ يُغْنِيا پس دفع نكردند نوح و لوط عليهما السلام عَنْهُما ازين دو زن مِنَ اللَّهِ شَيْئاً اى من عذابه شيئا يعنى از عذاب خداى تعالى چيزى را بلكه زن نوح در دنيا غريق بحر فنا گرديد و زن لوط گرفتار سنگ بلا شد وَ قِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ و گفته شود در روز قيامت مر اين دو زن را كه در آئيد در آتش دوزخ با در آيندگان ديگر . . . و بعد از آنكه مثل زد در اينكه مواصلت با انبيا نفعى به حال زنان كافره ندارد اين زمان مثل مىزند در اينكه مواصلت با كفار زيانى به حال زنان مؤمنه ندارد و ميفرمايد كه : وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا و بيان كرد خداى تعالى مثلى ديگر براى آنانى كه ايمان آوردند و تصديق بربوبيت خداى تعالى و برسالت رسول او كردند امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ و آن مثل مثل زن فرعون است يعنى آسيه بنت مزاحم إِذْ قالَتْ وقتى كه گفت رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ اى پروردگار من بنا كن براى من خانه‌اى در بهشت كه نزديك باشد بدرجات مقربين وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ و نجات ده مرا از بودن با فرعون و از كردار بد