و در مقام حفظ و حراست بالاتر از فداى جان امرى ديگر نيست و ايضا صاحب مجمع البيان آورده كه در كتاب شواهد التنزيل سدير صيرفى از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله دو نوبت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام را بر مردم شناسانيد و بزرگى و رفعت شأن او را ظاهر گردانيد يك مرتبه وقتى كه فرمود « من كنت مولاه فعلى مولاه » و مرتبهء ديگر وقتى كه آيهء « فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ » نازل گرديد دست امير المؤمنين را بگرفت و گفت « ايها الناس هذا صالح المؤمنين » و اسماء بنت عميس گفت كه من از حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله شنيدم كه مىفرمود صالح المؤمنين على بن ابى طالب است و قاضى مير حسين ميبدى شافعى در فواتيح شرح ديوان حضرت امير المؤمنين عليه السّلام آورده كه مجاهد از ابن عباس و اسماء بنت عميس روايت كند كه مراد از صالح المؤمنين در آيهء « فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ » على است مخفى نماند كه با وجود آنكه مراد از صالح المؤمنين هم بحسب درايت و هم بحسب روايت از خاصه و عامه بايد كه امير المؤمنين عليه السّلام باشد جمعى از مفسرين معاندين عامه بمحض تعصب و عناد در بيان صالح المؤمنين بطريق احتمال نيز نام نامى و اسم گرامى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام را نبرده‌اند جلال الدين سيوطى گفته صالح المؤمنين ابو بكر و عمر و فخر رازى گفته « قال ابن عباس يريد ابا بكر و عمر مواليين للنبى صلّى اللَّه عليه و إله على من عاداه الناصرين له » حاشا كه اين سخن ابن عباس باشد چه بر عالميان ظاهر است كه در غزوهء بدر بلكه در ساير غزوات اين دو يار ناموافق . . . حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله را در ميان اعدا گذاشته رو بگريز گذاشتند و جان خود را بسلامت بيرون بردند پس با وجود گريز نصرت چه نوع صورت بندد با آنكه از شارح ديوان شنيدى كه مجاهد از ابن عباس روايت كرده كه مراد از صالح المؤمنين امير المؤمنين عليه السّلام است . و بعضى گفته‌اند كه مراد از صالح المؤمنين آن كس است كه از نفاق برى باشد و نفاق اين دو بر صاحبان انصاف كالشمس فى رابعة