ناسخيت را صحيح ميداند و على بن ابراهيم در تفسير خود گفته كه « قوله : فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ ناسخة لقوله اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ » همانا اگر كلام على بن ابراهيم عليه - الرحمة مقتبس از مشكاة امامت باشد چنانچه ظاهر اينست تخلف از آن ممكن نيست اما از تصحيح صاحب مجمع البيان عدم نسخ را معلوم مىشود كه امر اينچنين نيست چه غير كلام منتزع از معصوم را صحيح دانستن از حليهء صحت عارى شدن بلكه از ايمان برى گرديدن است اللَّه اعلم وَ اسْمَعُوا و بشنويد مواعظ و نصايح الهى را وَ أَطِيعُوا و اطاعت كنيد اوامر و نواهى شارع را وَ أَنْفِقُوا خَيْراً لِأَنْفُسِكُمْ خيرا منصوبست به انفقوا اى انفقوا ما هو خير لاجل انفسكم يعنى نفقه كنيد بمستحقين آنچه را كه بهتر باشد براى نفسهاى شما و ميتواند كه تقدير كلام چنين باشد كه « و انفقوا انفاقا خيرا لانفسكم » تا آنكه خيرا صفت مفعول مطلق محذوف باشد يعنى انفاق كنيد انفاق نيكو براى نفسهاى خود وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ و هر كه باز داشته شود از بخل نفس خود و در راه خداى تعالى به مستحقين نفقه كند فَأُولئِكَ پس آن گروه هُمُ الْمُفْلِحُونَ ايشانند رستكاران « و قال الصادق عليه السّلام من ادى الزكاة فقد وقى شح نفسه » إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً اگر قرض دهيد خداى تعالى را و انفاق كنيد حصه‌اى از مال خود را در راه رضاى خداى تعالى قرض نيكو و انفاق شايسته يُضاعِفْهُ لَكُمْ زياده گرداند خداى تعالى براى شما اجر آن را و عطا كند در بدل آن اضعاف آن را از يك تا هفتصد و تا غير متناهى وَ يَغْفِرْ لَكُمْ و بيامرزد گناهان شما را ببركت انفاق وَ اللَّهُ شَكُورٌ و خداى تعالى جزا مىدهد بر شكر گوينده و هر كه مبالغه در شكر كند حق تعالى مبالغه در بذل نعمتهاى خود كند حَلِيمٌ تعجيل در عذاب نميكند عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ داناى نهان و آشكار است الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ قادر داناست .