خداى تعالى گواهى مىدهد بر اينكه منافقين بولايت على هر آينه دروغ گويانند فرا گرفتند ايشان قسمهاى خود را وقايهء جان و مال خود و بازداشتند مردم را از راه خداى تعالى يعنى از قبول كردن ولايت وصى تو بدكاريست آنچه ايشان ميكنند و بدى عمل ايشان بجهة آنست كه ايمان زبانى برسالت تو آوردند و انكار كردند ولايت و امامت وصى تو را پس خداى تعالى باز اى اين كار بد علامت كفر و نفاق در دلهاى ايشان گذاشت و ايشان علم بحقيقت نبوت تو بهم نرسانيدند كه اگر اين علم ميداشتند هرگز انكار ولايت وصى تو نمىنمودند وَ إِذا رَأَيْتَهُمْ و چون به بينى تو اى محمد اين منافقين را تُعْجِبُكَ أَجْسامُهُمْ بعجب مىآرد تو را جسمهاى ايشان به جهت جسامت و صباحت آن جسمها وَ إِنْ يَقُولُوا و اگر سخنى گويند تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ ميشنوى تو مر گفتار ايشان را بواسطهء طلاقت زبان و فصاحت بيان ايشان و حال آنكه در عدم تعقل و تدبر كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ گويا كه ايشان چوبهاى خشك شده‌اند كه استناد به ديوار كرده باشند يعنى اشباحىاند خالى از علم و نظر و در ايشان رطوبت تفكر و تازگى تعقل موجود نيست كه تا توانند به آن رطوبت خود به خود ايستاد يَحْسَبُونَ گمان ميكنند كُلَّ صَيْحَةٍ هر فريادى را كه بشنوند عَلَيْهِمْ اى واقعة عليهم يعنى آن صيحه و فرياد واقعست بر ايشان و باعث هلاك ايشانست بنا برين عليهم مفعول دوم يحسبون است و حاصل كلام اينست كه ايشان با وجود اين عظم جثه بمرتبه‌اى جبان و بد دلند كه هر فريادى و آوازى را كه بشنوند پندارند كه به جهت اضرار و اهلاك ايشان واقع شده و بلند گرديده هُمُ الْعَدُوُّ ايشان دشمانند تو را و اصحاب تو را فَاحْذَرْهُمْ پس حذر كن از ايشان و بر ظاهر حال ايشان ايمن مباش كه ظاهر ايشان غير باطن ايشانست و باطن ايشان پر از كدورتست قاتَلَهُمُ اللَّهُ هلاك كناد ايشان را خداى تعالى يا اين دعائيست بر ايشان كه حق تعالى از خود طلب مىكند و يا تعليم است مر مؤمنانرا كه به اين نوع ايشان را دعاى بد كنند أَنَّى يُؤْفَكُونَ اى كيف يصرفون عن