مىباشد . خداى متعال ( بقول برخى از مفسرين ) قرآن مجيد را به پنجاه و چند نام ناميده است : كتاب ، مبين ، قرآن ، كريم كلام ، نور ، فرقان ، شفاء ، هدى ، رحمت ، موعظه ذكر ، مبارك ، علىّ ، حكمت ، حكيم ، مهيمن ، حبل ، صراط ، مستقيم ، قيم ، قول فصل ، نبأ عظيم ، احسن الحديث ، مثانى ، متشابه ، تنزيل ، روح ، وحى ، عربى ، بصائر ، بيان ، علم حق ، هادى ، عجب ، تذكره ، العروة الوثقى ، صدق ، عدل ، امر ، منادى ، بشرى ، مجيد زبور ، بشير ، نذير ، عزيز ، بلاغ ، قصص ، صحف ، مكرمه ، مرفوعه ، مطهره . و پس از رسول اكرم نيز « مصحف » ناميده شد . برخى از سوره‌هاى قرآن نيز داراى نامهاى مختلف مىباشد ، از جمله : سورهء حمد كه در قرآن و حديث و تفاسير باسامى ذيل ناميده شده است : فاتحة الكتاب ، فاتحة القرآن ، ام الكتاب ، ام القرآن ، القرآن العظيم ، السبع المثانى ، وافيه ، كنز ، كافيه ، اساس ، نور ، سورة الحمد ، سورة الشكر ، سورة الحمد - الاولى ، سورة الحمد القصرى ، راقيه ، شفاء ، شافيه ، سورة الصلاة صلاة ، سورة الدعاء ، سورة السؤال ، سورة تعليم المسئلة ، سورة المناجاة ، سورة التفويض ، سورهء بقره در حديثى بنام « فسطاط القرآن » ناميده شده سورهء بقره در حديثى بنام « طيبه » بوده است سورهء آل عمران در تورات بنام « طيبه » بوده است سورهء مائده « سورهء عقود » و « سورهء متقذه » نيز گفته مىشود . سورهء انفال بقول ابن عباس « سورهء بدر » است سورهء برائه بنام « توبه » و « فاضحه » و « سورة العذاب » و « بحوث » و « حافره » و « مثير » و « مبعثره » و « مخزيه » و « منكله » و « مشرده » و « مدمدمه » نيز ناميده شده است سورهء نحل را « سورة النعم » نيز ميگفته‌اند سورهء اسراء « سورهء سبحان » و « سورهء بنى اسرائيل » نيز گفته مىشود .