يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى آن گروهى كه ايمان آورده‌ايد إِذا تَناجَيْتُمْ چون تناجى و راز گوئيد با يكديگر فَلا تَتَناجَوْا بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ مَعْصِيَةِ الرَّسُولِ پس راز نگوئيد مانند منافقين بامر گناه و بد و بتعدى و بمخالفت رسول وَ تَناجَوْا بِالْبِرِّ وَ التَّقْوى و راز گوئيد به نيكوكارى با اهل ايمان و پرهيزگارى از مخالفت خداى تعالى و رسول او وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ و بترسيد خداى تعالى را آن چنان خدايى را كه بسوى او جزاى شما خواهد بود إِنَّمَا النَّجْوى مِنَ الشَّيْطانِ بدرستى كه نيست راز گفتن بگناه و ظلم و مخالفت رسول مگر از وسوسهء شيطان و آنچه منافقان در باب عدم استقرار خلافت در بنى هاشم با هم راز ميگفتند از وسوسهء شيطان الانس بود كه آن ثانيست چنانچه على بن ابراهيم از سليمان بن خالد روايت كرده كه سألت ابا جعفر عليه السّلام عن قول اللَّه إِنَّمَا النَّجْوى مِنَ الشَّيْطانِ قال الثانى لِيَحْزُنَ الَّذِينَ آمَنُوا تا اندوهناك گرداند آن شيطان آنانى را كه مزين بحليهء ايمان شده‌اند وَ لَيْسَ بِضارِّهِمْ شَيْئاً و نيست شيطان يا تناجى ايشان ضرر رسانندهء مؤمنان به چيزى إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ مگر بفرمان خداى تعالى و مصلحت او وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ و بر خداى تعالى نه بر غير او پس بايد كه توكل كنند مؤمنان و كارهاى خود را به او واگذارند و از راز گفتن منافقان باكى نداشته باشند . على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه سبب نزول آيهء « إِنَّمَا النَّجْوى مِنَ الشَّيْطانِ » اينست كه حضرت سيدة النساء العالمين عليها السلام در خواب ديد كه آن حضرت در خدمت پدر بزرگوار و امير المؤمنين و حسنين عليهما السلام از مدينه بيرون رفتند چنانچه از حصاربند مدينه و از سواد شهر بيرون رفتند و در آن اثنا دو راه ايشان را پيش آمد يكى به طرف راست و و ديگرى بدست چپ حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله اختيار راه طرف راست كرده ميرفتند تا بجايى رسيدند كه در آنجا آبى و درخت خرمايى بود و در آنجا نزول كردند و حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله گوسفندى كه در يكى از دو گوش او نقطه‌هاى سفيد بود