لا يبغيان قال على و فاطمة بحران عميقان لا يبغى احدهما على صاحبه يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ قال الحسن و الحسين عليهما السلام » و درين حديث تفسير بينهما برزخ مذكور نيست و ميتواند كه مراد از برزخ محبت و مودت باشد كه در ميان آن دو حضرت در غايت استحكام بود چنانچه اين معنى به حد تواتر معنوى رسيده . پوشيده نماند كه اگر حمل اين آيه به ظاهر كنند و اگر به باطن كه از آن نعمتهاى ربانى منتزعست سيما معنى باطنى كه از نعمتهاى عظيمه و آلاء جسيمه است بنا برين حق تعالى بعد ازين فرمود فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ . [ سوره الرحمن ( 55 ) : آيات 24 تا 30 ] وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ ( 24 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 25 ) كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ ( 26 ) وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ ( 27 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 28 ) يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ ( 29 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 30 ) وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ و مر خداى تعالى راست يعنى بامر اوست كشتيهاى مرفوعه يا مصنوعه در دريا مانند كوه‌ها در رفعت و بزرگى جوار جمع جاريه است بمعنى كشتى كه جاريست بر روى آب وزن جوان را جاريه ازينجهت گويند كه آب شباب و جوانى در رك و پوست او جاريست و منشآت بفتح شين چنانچه قراءت عاصم يا به معنى مرفوعاتست كه مشتق باشد از انشأه اذا رفعه چنانچه گويند انشأ اللَّه السحاب اى رفعه و يا بمعنى مصنوع و محدث كه مشتق باشد از انشاء بمنع صنع و آفريدن و بعضى گفته‌اند كه چون هر تخته كشتى را بر بالاى يكديگر تركيب ميكنند بنا برين آن را منشآت بمعنى مرفوعات گفته و قاضى ناصر الدين بيضاوى گفته كه : المنشآت المرفوعات الشرع و الشرع جمع شراع بمعنى بادبان است يعنى