برين خشوع را بابصار نسبت داد يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ بيرون مىآيند از قبرها كَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ گوئيا كه ايشان در كثرت و پراكندگى ملخ پراكنده‌اند چون اجداث محل اجساد است پس ظاهر آيه دلالت بر معاد جسمانى مىكند مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ حالكونى كه شتاب كنندگان باشند بسوى خوانندهء خود يَقُولُ الْكافِرُونَ هذا يَوْمٌ عَسِرٌ ميگويند كافران كه اين روز روز دشوار است بر ما بعد از اين حق تعالى به جهت تسليهء خاطر مبارك حضرت ميفرمايد كه : [ سوره القمر ( 54 ) : آيات 9 تا 17 ] كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنا وَ قالُوا مَجْنُونٌ وَ ازْدُجِرَ ( 9 ) فَدَعا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ ( 10 ) فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ ( 11 ) وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الْماءُ عَلى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ( 12 ) وَ حَمَلْناهُ عَلى ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ ( 13 ) تَجْرِي بِأَعْيُنِنا جَزاءً لِمَنْ كانَ كُفِرَ ( 14 ) وَ لَقَدْ تَرَكْناها آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 15 ) فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ ( 16 ) وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 17 ) كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ تكذيب كردند پيش از قوم تو قوم نوح نوح را فَكَذَّبُوا عَبْدَنا پس تكذيب كردند در عقب تكذيب اول بندهء مرا كه نوحست چنانچه قوم تو تو را تكذيبات متعدده ميكنند وَ قالُوا مَجْنُونٌ و گفتند كه نوح ديوانه است وَ ازْدُجِرَ و زجر كرده شد نوح يعنى هر وقتى كه نوح ايشان را دعوت به حق ميكرد ، ايشان وعيد ميكردند نوح را و ايذاى او مينمودند چنانچه حق تعالى در آيهء ديگر فرموده « لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ » « 1 » چون حضرت نوح عليه السّلام از ايمان قوم خود نااميد شد فَدَعا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ پس بخواند پروردگار خود را به اينكه من مغلوب شدم و قوم من بر من غالب گشتند فَانْتَصِرْ پس نصرت ده مرا تا من انتقام خود از اين قوم بكشم « 2 »

--> ( 1 ) - س 26 : شعراء ، ى 116 ( 2 ) - پس انتقام بكش . م