أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّى آيا ديدى اى محمد آن كسى را كه رو بگردانيد در روز احد يا روى بگردانيد از حق و بر ثبات بر آن وَ أَعْطى قَلِيلًا و داد اندكى از مال خود را وَ أَكْدى و بازداشت باقى و او در آن بخل ورزيد . جمعى از مفسرين عامه نقل كرده‌اند كه اين آيه در شأن عثمان نازل شده وقتى كه برادر رضاعى او عبد اللَّه بن سعد بن ابى السرح به او گفت خير بسيار مكن كه فقير خواهى شد . عثمان گفت مرا گناه بسيار است خيراتى كه من ميكنم بواسطهء كفارهء آن گناهان و طلب رضاى الهى است پس عبد اللَّه گفت اين شترى كه دارى با آنچه متحمل آنست به من ده تا من حامل گناهان تو شوم عثمان اين معنى را قبول كرده شتر را به او داد و ديگر پيرامون تصدقات و خيرات نگرديد ازينست كه حق تعالى ميفرمايد كه ديدى عثمان را كه از حقوق الهى كه از جملهء آن قبول خلافت خليفهء بر حق امير المؤمنين عليه السّلام است اعراض نمود و قليلى به جهت رشوهء تحمل گناهان ببرادر رضاعى خود داده از دادن خيرات بخل ورزيد أَ عِنْدَهُ عِلْمُ الْغَيْبِ آيا نزديك اوست دانش امور مخفيه فَهُوَ يَرى تا آنكه ببيند كه مصاحب او متحمل گناهان او مىشود أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِما فِي صُحُفِ مُوسى آيا خبر كرده نشده به آنچه در صحيفه‌هاى موسى است يعنى آنچه در توراة