سحرست و اصلى ندارد أَمْ أَنْتُمْ لا تُبْصِرُونَ آيا شما نمىبينيد اين عذاب را چنانچه در دار دنيا نميديد اصْلَوْها در آئيد در آتش دوزخ فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا پس خواه صبر كنيد بر شدايد آن يا صبر نكنيد و جزع نمائيد سَواءٌ عَلَيْكُمْ يكسانست بر شما صبر و عدم صبر يعنى داخل شويد در جهنم بهر طرزى كه خواهيد خواه صبر كنيد و خواه صبر نكنيد و اصلا شما را از آن مخلصى نيست و به همه حال بايد كه مرارت آن عذاب را بچشيد إِنَّما تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ جز اين نيست كه جزا داده ميشويد شما به آنچه بوديد كه در دار دنيا ميكرديد . على بن ابراهيم گويد كه صبر درين مقام بمعنى حقيقى خود محمول نيست زيرا كه احدى صبر بر شدائد آتش نتواند كرد بلكه صبر در اينجا بمعنى جرأتست يعنى در آئيد در جهنم خواه آنكه شما جرأت در در آمدن داشته باشيد يا نداشته باشيد و بعد از ذكر دوزخيان بيان احوال متقيان مىكند كه : [ سوره الطور ( 52 ) : آيات 17 تا 20 ] إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ ( 17 ) فاكِهِينَ بِما آتاهُمْ رَبُّهُمْ وَ وَقاهُمْ رَبُّهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ ( 18 ) كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 19 ) مُتَّكِئِينَ عَلى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ( 20 ) إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ بدرستى كه پرهيزكاران از كفر و معاصى در بهشتها و نعمتهايى باشند در غايت طراوت و در كمال لذت بنا برين تنوين در جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ براى تعظيمست و ميتواند كه تنوين عوض از مضاف اليه باشد به اين تقدير كه ان المتقين فى جناتهم و نعيمهم يعنى بدرستى كه متقيان ميباشند در جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ مخصوص به خود فاكِهِينَ بِما آتاهُمْ رَبُّهُمْ حالكونى كه لذت برندگانند بعطايى كه ايشان را پروردگار ايشان داده وَ وَقاهُمْ رَبُّهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ و متلذذند بوقايه و حفظى كه ايشان را پروردگار ايشان كرده از عذاب دوزخ بنا برين فاكهين حالست از فاعل جنات و كلمهء ما مصدريست