فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ يعنى : پس صبر كن بر آنچه كفار در بارهء من ميگويند و حضرت بعد ازين در جميع امور صبر را شيوهء خود ساختند وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ و به پاكى ياد كن اى محمد پروردگار خود را با حمد و ستايش پروردگار خود پيش از طلوع آفتاب و پيش از غروب آفتاب . بنا برين به حمد ربك بمعنى مع حمد ربك است كه كلمهء با بمعنى مع باشد و مىتواند كه « به حمد ربك » حال باشد به اين معنى كه به پاكى ياد كن پروردگار خود را حالكونى كه ستايش كننده باشى پروردگار خود را بازاى نعمتهايى كه به تو عطا كرده وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ و در بعض شب پس به پاكى ياد كن پروردگار خود را وَ أَدْبارَ السُّجُودِ و به پاكى ياد كن پروردگار خود را در عقبهاى سجود « ادبار » بفتح همزه جمع و بمعنى عقب و آخرست و بعضى قرّا بكسر همزه خوانده‌اند درين صورت بمعنى مصدريست يعنى تمام شدن و مضاف محذوفست اى : وقت ادبار السجود يعنى وقت سجود و مراد از سجود نماز است زيرا كه در عرف شرع تعبير از نماز به ركوع و سجود ميكنند از قبيل تعبير از كل باسم جزء و ظاهر اينست كه مراد از تسبيح قبل از طلوع آفتاب نماز بامداد باشد ، و قبل از غروب نماز پيشين و پسين ، و بعض شب نماز شام و خفتن و تهجد ، و مراد از تسبيح در ادبار سجود نماز وتر باشد كه بعد از نماز شب بجا مىآرند چنانچه از حضرت صادق عليه السلام مرويست و ذكر آن بعد از ذكر نماز تهجد كه شامل آنست تخصيص بعد از تعميم است از جهت تنبيه بر زيادتى فضيلت آن چنانچه در روايات