از هيچكس بعد از دخول در مكه و خروج از احرام چنانچه در حين دخول و از آن پيش خوفى و ترسى نداشتيد و چون نزد اهل مكه قتال با محرم و كسى كه داخل حرم شده باشد جايز نيست و در غير اين دو صورت جايزست پس حق تعالى اشارت بر ايمنى مؤمنين در جميع احوال نموده اول بار « آمنين » فرمود اشارت بر آنكه قبل از احرام و دخول حرم ايمن‌اند و بعد از آن « لا تخافون » گفت اشارت بر آنكه ايمنى ايشان باقيست بعد از آنكه داخل حرم شدند و احرام بستند و از احرام و حرم نيز بيرون آمدند . و بعضى گفته‌اند كه ذكر لا تَخافُونَ براى تأكيد است و پوشيده نيست كه تأسيس احسن از تأكيدست فَعَلِمَ ما لَمْ تَعْلَمُوا پس دانست خداى تعالى آنچه را كه شما نميدانستيد از صلح حديبيه و تأخير عمرهء مفرده بسالى ديگر بنا بر تقاضاى وقت و مصلحت طرفين و حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله و سلم با اصحاب در سال هفتم از هجرت در ماه ذى قعده داخل مكهء معظم شده و با منيت تمام قضاء عمره كه در سال حديبيه از آن ممنوع شده بودند بجا آورد و سه روز در آن مكان شريف توقف نمود و ميمونهء عامريه دختر حارث عامرى را بحبالهء زوجيت خود در آورده بمدينه مراجعت كردند و گفته‌اند كه صلح حديبيه موجب فتوحات عظيمه شد زيرا كه به اطراف و اكناف رسيد كه اصحاب محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم بمرتبه‌اى قوت گرفته‌اند كه قريش با آن شجاعت و كثرت و رياست راضى به صلح شدند و اينمعنى باعث خوف و هراس اعدا شده همه از آن حضرت حساب بردند فَجَعَلَ مِنْ دُونِ ذلِكَ فَتْحاً قَرِيباً پس گردانيد پيش ازين معنى يا پيش از دخول شما در مسجد الحرام به جهت قضا و عمره فتحى نزديك كه آن فتح خيبرست تا آنكه دلهاى مؤمنين بسبب آن مسرور و مبتهج گردند قبل از فتح مكه هُوَ الَّذِي اوست آن خدايى كه أَرْسَلَ رَسُولَهُ فرستاد رسول خود محمد مصطفى صلى اللَّه عليه و آله و سلم را بِالْهُدى در حالتى كه متلبس بود بدلائل واضحه و حجج ساطعه وَ دِينِ الْحَقِّ و حالكونى كه متلبس بود بدين درست كه آن دين اسلام است لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ تا غالب گرداند دين حق را بر همه