خداى تعالى سكينهء خود را يعنى ثبات قدم و اطمينان خاطر را عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ بر فرستادهء خود و برگرويدگان برو تا آنكه بوسيلهء سكينه پيغمبر و مسلمانان متحمل حميت ايشان كشتند و راضى شدند به نوشتن بسمك اللهم بدل بسم اللَّه الرحمن الرحيم محو كلمهء حقهء محمد رسول اللَّه وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى و لازم گردانيد بر مؤمنين كلمهء تقوى را يعنى اختيار كرد و برگزيد براى مؤمنين كلمهء طيبهء لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ را و چون كلمهء طيبه سبب تقوى است بنا برين آن كلمه را اضافه بتقوى كرد . و در حديث آمد كه حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله و سلم و امير المؤمنين عليه السّلام در خطبهء خود ميفرمودند كه نحن كلمة التقوى و سبيل الهدى و العروة الوثقى وَ كانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها و هستند مؤمنان سزاوارتر به آن كلمه و هستند اهل آن كلمه و بعضى ضمير بِها وَ أَهْلَها را بسكينه راجع داشته‌اند به اين معنى كه و هستند مؤمنين احق بسكينه و اهل آن بنا برين ، آن سكينه نازل بر مؤمنين گرديد نه بر غير ايشان و اين دليل نزول سكينه است بر مؤمنين وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً و هست خداى تعالى به همه چيز دانا . چون پيش از آنكه حضرت بمدينه رود ديده بود كه با اصحاب داخل مكه شده حلق و تقصير بجا آوردند و اينمعنى را با اصحاب خود گفتند و بعد از مراجعت از حديبيه جمعى از اهل نفاق كه رئيس ايشان ثانى بود گفتند كه خواب محمد چون مقرون بصدق باشد كه نه حلق كرديم و نه تقصير ؟ و از ثانى منقولست كه گفت شك نكردم در حقيقت و صدق پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم از آن روزى كه مسلمان شدم نزد او مگر در روز حديبيه چون اين سخن اهل نفاق بعرض آن سر كردهء اهل وفاق رسيد فرمود كه من نگفته بودم كه امسال اين صورت واقع خواهد شد بنا برين حق تعالى به جهت تصديق خواب حضرت و اشارت بوقوع آن ، اين آيه فرستاد